ຄວາມຫຼັງຝັງໃຈ ຊິວິດ ແລະ ເຊື້ອພະຍາດເອດ  My Hidden story (HIV)

ຄວາມຫຼັງຝັງໃຈ ຊິວິດ ແລະ ເຊື້ອພະຍາດເອດ  My Hidden story (HIV)

 ຄວາມຫຼັງຝັງໃຈ ຊິວິດ ແລະ ເຊື້ອພະຍາດເອດ   ໃນຄອບຄົວຫນຶ່ງມີຄູ່ຜົວເມຍ ແລະ ລູກນ້ອຍຄົນຫນຶ່ງ. ສ່ວນຜົວອາຊີບແມ່ນຂັບລົດເດີນທາງໄກຢູ່ມາມື້ຫນຶ່ງຜູ້ເປັນຜົວມີອາການເຈັບປ່ວຍມາໄດ້ສອງປີ ແຕ່ບໍ່ຮູ້ສາເຫດວ່າປ່ວຍຍ້ອນຫຍັງແລະພະຍາດຫຍັງມີແຕ່ໄປປິ່ນປົວດີແລ້ວກໍກັບມາເປັນໃຫມ່ອີກ ໄປເຮັດວຽກກະບໍ່ໄດ້ເງິນປິ່ນປົວກໍ່ຈົນຫມົດຕົວອາການທີ່ປ່ວຍກະບໍ່ດີຂື້ນເລີຍໄປຫາຫມໍດູຫມໍເລີຍບອກວ່າບໍ່ມີຫຍັງເຮັດໄຫ້ຜູ້ກ່ຽວ ໄຫ້ຜູ້ກ່ຽວໄປຊອກເອົາເອງເມືອໄດ້ຍິນທ່ານຫມໍເວົ້າແບບນັັ້ນກໍຍັງຄິດບໍ່ອອກວ່າແມ່ນຫຍັງເວລາຜ່ານໄປໄດ້ສອງປີຜູ້ເປັນເມຍກໍ່ໄດ້ມີອາການເຈັບປ່ວຍຄືກັບຜົວແລະໄດໄປກວດແລະປິ່ນປົວຢູ່ໂຮງຫມໍດີແລ້ວ ແຕ່ກະກັບມາເປັນອີກຕອນນັ້ນກະຍັງບໍ່ຮູ້ສາເຫດວ່າຕົວເອງເປັນພະຍາດຫຍັງຈົນເມື່ອຍທ່ຽວໄປຫາຫມໍ

ສອງຜົວເມຍບໍ່ມີໃຜຊິເບິ່ງກັນ

ສອງຜົວເມຍບໍ່ມີໃຜຊິເບິ່ງກັນໄດ້ເພາະລູກຍັງນ້ອຍເມຍມີອາການເຈັບຫນັກຂຶ້ນເລີຍໄປກວດຢູ່ໂຮງຫມໍອີກ ທ່ານຫມໍເລີຍບອກວ່າດຽວນີ້ໄດ້ກວດພະຍາດຫຍັງກະບໍ່ເຫັນແຕ່ທ່ານຫມໍບອກວ່າຍັງແຕ່ກວດຊອກຫາເຊື້ອພະຍາດເຮສໄອວິ ຫຼັງງຈາກທ່ານຫມໍໄດ້ໄຫ້ຂໍ້ມູນ ແລະ ຄວາມຮູ້ກ່ຽວເລື່ອງເຮສໄອວິໄຫ້ແກ່ພວກເຮົາສອງຜົວເມຍ ແລ້ວ ເລີຍໄດ້ຕົກລົງກວດເລືອດ ເພື່ອຫາເຊື້ອເຮສໄອວີ  ເມືອຜົນກວດອອກມາທ່ານຫມໍເລີຍແຈ້ງຜົນທີກວດວ່າຕິດເຊື້ອເຮສໄອວິ ແລະ ທ່ານຫມໍ ກໍ່ໄດ້ໃຫ້ຄຳແນະນຳແລະພອ້ມບອກວ່າເລື່ອງນີ້ຈະເກັບເປັນຄວາມລັບຈະບໍ່ໃຫ້ຄົນອື່ນຮູ້ແຕ່ໃນເວລານັ້ນສິ່ງທີ່ຄິດ ແລະ ກັງວົນໃຈທີ່ສຸດແມ່ນເລື່ງ ລູກເພາະ ລູກຍັງນ້ອຍ ແລະ ບໍ່ກ້າເອົາລູກມາກວດຍ້ານຜົນກວດອອກມາເປັນຜົນບວກເພາະລູກກິນນົມແມ່ຮອດ1ປີ8ເດືອນ

ໄປລວມກຸ່ມຜູ້ຕິດເຊື້ອ PLHIV self—help group meeting

ທ່ານຫມໍໄດ້ແນະນຳໄຫ້ໄປລວມກຸ່ມຜູ້ຕິດເຊື້ອ ເມືອໄດ້ໄປລວມກຸ່ມ ແລະ ເຫັນຄົນອື່ນກະຕິດເຊື້ອຄືຕົນເອງຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ສະບາຍໃຈຂຶ້ນຈາກນັ້ນຈຶ່ງໄດລົງມາປິ່ນປົວຢູ່ໂຮງຫມໍເສດຖາທິລາດ ນະຄອນຫລວງວຽງຈັນ ອາການທີ່ປ່ວຍກະເລີ່ມດີຂຶ້ນເປັນລຳດັບ ນອນຢູ່ໂຮງຫມໍປະມານ ເປັນເວລາ 45 ວັນ  ບໍ່ມີໃຜໄປຫາ ແລະ ຢູມາວັນນຶງນ້ອງສາວ ຜູ້ຢູ່ທາງບ້ານໄດ້ໂທຫາ ແລ້ວບອກວ່າ ບໍ່ເອື້ອຍ ແລະ ຜົວກັບບ້ານເດັດຂາດ ຈະເປັນແນວໃດ ກໍ່ຍາ ໃຫ້ຢູ່ໂຮງຫມໍພຸ້ນເລີຍເພາະມີຄົນເວົ້າຢູ່ບ້ານເວົ້າວ່າຜົວກັບເອື້ອຍເປັນເອດ ຄືທາງບ້ານມີຄົນ ສາ ກັນ ນັນໄປຫມົດ ແຕ່ລະຄົນ ກໍ່ໄດ້ ສາ ກັນໄປ ຕ່າງໆ ນາໆ,  ນ້ອງສາວເອງ ລາວກໍໄດ້ຮັບຜົນກະທົບ ໄປດ້ວຍ  ເພາະວ່າ ຕອນນັ້ນ ລູກສາວ ຂອງຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ໃຫ້ນ້ອງສາວດູແລ ເວລາ ທີ່ໄປໂຮງໝໍ ຢູ່ນະຄອນຫລວງ, ເພື່ອໃຫ້ຫລາຍຄົນ ຫາຍສົງໄສ ນ້ອງສາວກະໄດ້ຕັດສີນໃຈ ເອົາຫລານໄປກວດຫາເຊື້ອເຮສໄອວີ ເປັນແຕ່ບູນ ຜົນກວດອອກມາ ເປັນລົບ ນ້ຳຕາໄຫລອອກດ້ວຍຄວາມດີໃຈ ທີ່ລູກ ບໍ່ໄດ້ຮັບຜົນຈາກຕົນ

ມືດໄປຫມົດທຸກດ້ານເປັນຫຍັງຄວາມລັບຈຶ່ງເປີດ

ຄວາມດີໃຈແປບດຽວກໍ່ຫາຍໄປ ເມືອໄດ້ຍີນຄວາມເວົ້າທີ່ນ້ອງສາວເວົ້າ ມັນກ້ອງຢູ່ໃນຫົວ ຄຳເວົ້າທີ່ນ້ອງສາວເວົ້າອອກມາແບບນັ້ນຈົນມຶນມືດໄປຫມົດທຸກດ້ານ  ເປັນຫຍັງຄວາມລັບຈຶ່ງເປີດຍ້ອນແພດຫມໍເປັນຄົນບອກວ່າເຮົາຕິດເຊື້ອ ຕອນຊິກວດເລືອດ ທ່ານຫມໍຄືວ່າ ທຸກຢ່າງປິດເປັນຄວາມລັບເປັນຄວາມລັບແລ້ວຕົນເອງກໍ່ວ່າ ຈະບໍ່ມີໃຜຮູ້  ນອກຈາກ ທ່ານໝໍ ແລະ ຕົນເອງ,  ເມືອເລືອງມັນແດງປານນັ້ນ ແລ້ວ ຂພຈ   ບໍ່ມີທາງເລືອກ ແລະຕ້ອງຕັດສີນໃຈ ຍອມຮັບ ແລ້ວໄດ້ ປືກສາ ທ່ານໝໍ ເພື່ອຫາມື້ອອກໂຮງໝໍ ຕົນເອງຈຶ່ງໄດ້ປຶກສາທ່ານຫມໍວ່າ ເວລາອອກໂຮງໝໍ ຂໍກັບບ້ານເວລາ 9ໂມງກາງຄືນໄດ້ອອກໂຮງຫມໍແລ້ວມາຢູ່ບ້ານພີ່ນ້ອງກ່ອນ

ມື້ກັບບ້ານ ມື້ຕໍ່ມາເລີຍເດີນທາງກັບບ້ານເມືອເຂົ້າໄປຮອດເຮືອນມີແຕ່ຄົນເບິ່ງຫນ້າຄືກັບຄົນແປກຫນ້າບໍ່ມີໃຜເວົ້ານຳ ຄົນພາຍໃນຄອບຄົວຍັງບໍ່ມີໃຜເຂົ້າໃຈຍ້ອນເຂົາບໍ່ຮູ້ຂໍ້ມູນ ສ່ວນຜູ້ເປັນລູກເມືອເຫັນຫນ້າແມ່ລູກບອກວ່າມື້ນີ້ລູກບໍ່ນອນນຳແມ່ເດີ ເຮົາຍ້ານຕິດເອດນຳແມ່ ເວລານັ້ນຄິດຫງບໍ່ອອກບໍ່ຮູ້ຊິໄຫ້ຫຼືຮ້າຍກັບລູກ ແລະ ບໍ່ຮູ້ຊິໃຫ້ຂໍ້ມູນລູກແນວໃດເພາະຕົນເອງຫາກະເດີນທາງມາຮອດແດ່ ມື້ຕໍ່ມາເມືອຕັ້ງສະຕິໄດ້ແລ້ວຈຶ່ງໄດ້ອະທິບາຍໃຫ້ລູກເຂົ້າໃຈ  ແຕ່ຄົນພາຍໃນຄອບຄົວຍັງມີການຈຳແນກລັງກຽດໃນການຢູ່ຮ່ວມກັນຄູ່ຜົວເມຍຈຶ່ງໃຊ້ຊີວິດລຳບາກຢູ່ໃນຄອບຄົວນຳເອື້ອຍ ນ້ອງ ເມືອເກີດບັນຫານີ້ຈຶ່ງໄດ້ໄປປຶກສາກັບພາກສ່ວນທີ່ກ່ຽວຂ້ອງເພື່ອມາໃຫ້ຂໍ້ມູນກັບຄົນໃນຄອບຄົວເພື່ອໃຫ້ເຂົ້າໃຈໃນການໃຊ້ຊີວິດຮ່ວມກັນ ແລະ ລົງໂຄສະນາພາຍໃນບ້ານເລື່ອງການຢູ່ຮ່ວມກັນແລະເສັ້ນທາງການຕິດຕໍ່ພະຍາດເອດ ໃຫ້ກັບຊຸມຊົນເຂົ້າໃຈຫລາຍຂື້ນ ແຕ່ເຂົາກະຍັງບໍ່ຍອມຮັບ

ອອກຈາກບ້ານໄປຕ້ັງເຮືອນຢູ່ບອ່ນອືນ ແລະ ເຮັດວຽກສະມາຄົມ  

ເມື່ອສຸຂະພາບຕົນເອງແຂງແຮງຂື້ນແລ້ວຈື່ງໄດ້ຊວນຜົວອອກໄປຕັ້ງເຮືອນນ້ອຍຢູ່ເພື່ອເຮັດໃຫ້ເຮົາສະບາຍໃຈຂຶ້ນ   ປີ2008 ກະໄດ້ເຂົ້າຊ່ວຍວຽກນຳ ສະມາຄົມເຄືອຂ່າຍຜູ້ຕິດເຊື້ອເຮສໄອວີ   ໄດ້ໄປຝືກອົບຮົມ ແລ້ວ ມາລົງວຽກງານໂຄສະນາໃຫ້ຄວາມຮູ້ໃນຊຸມຊົນ  ເພື່ອໃຫ້ສັງຄົມເຂົ້າໃຈກ່ຽວກັບພະຍາດເອດ  ເມືອເປີດຕົວເອງ ຢູ່ບ້ານແຫ່ງຫນຶ່ງເພື່ອໃຫ້ຄົນອື່ນຮູ້ແລະ ເຫັນຜູ້ຕິດເຊື້ອກໍສາມາດໃຊ້ຊິວິດຮ່ວມກັບສັງຄົມບ້ານ ແລະ ສາມາດໃຊ້ຊິວິດປົກະຕິຄືຄົນທົ່ວໄປ ແຕ່ຄົນໃນຊຸມກໍ່ຍັງບໍ່ຍອມຮັບ ແລະ ຍັງການຈຳແນກສັງກຽດສູງຫລາຍ ແລ້ວຊາວບ້ານ ໄດ້ໄລຜົວ ຂພຈ ອອກຈາກບ້ານ ແລະ ຖືກໄລ່ອອກຈາກວຽກຍ້ອນຕິດເຊື້ອເອດ ເຮັດໃຫ້ຄອບຄົວມີຄວາມຫຍຸ້ງຢາກຫລາຍ ຈິດໃຈກໍ່ເສົ້າໝອງ ການດຳລົງຊີວິດກະມີຄວາມຍຸ້ງຍາກຫລາຍ  ອົດບໍ່ໄດ້ ຈຶງໄດ້ໄປຂໍຄຳປຶກສາກັບທ່ານໝໍ ແລະ ໂຄງການທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ ເຮັດແນວໃດເພື່ອບໍ່ໃຫ້ຄົນອື່ນຖືກຜົນກະທົບຄືກັບເຮົາ ແລະໄດ້ຍົກໂຕຢ່າງຄອບຄົວຂອງຕົນ ໃຫ້ເອົາຄອບຄົວເປັນເຮົາແບບຢ່າງແຕ່ສິ່ງທີຍັງກັງວົນຫຼາຍໃນທຸກມື້ນີ້ແມ່ນບ່ອນທີ່ຜົວເຮັດວຽກຖ້າເຂົາຫາກຮູ້ວ່າເຮົາຕິດເຊື້ອຊິເກີດຫຍັງຂຶ້ນອີກ ສ່ວນເມຍແມ່ນໄດ້ຊ່ວຍເຫຼື່ອໂຄງການຫຼາຍບ່ອນເພື່ອຊ່ວຍເຫຼືອສັງຄົມແລະຊ່ວຍເຫຼືອສະມາຊິກດ້ວຍກັນແຕ່ປະຈຸບັນກະເຮັດວຽກຊ່ວຍກຸ່ມຜູ້ຕິດເຊື້ອ (ກຸມຊ່ວຍເຫຼືອຕົນເອງ) ມາແຕ່ 2006 ຈົນຮອດປັດຈຸບັນ

ປະສົບການການໃຊ້ຊິວິດຢູ່ຮ່ວມກັບເຊື້້ອ HIV/AIDS MSM ຊາຍຮັກຊາຍ

ປະສົບການການໃຊ້ຊິວິດຢູ່ຮ່ວມກັບເຊື້້ອ HIV/AIDS MSM ຊາຍຮັກຊາຍ

ສະມາຄົມຜູ້ຕິດເຊື້ອພະຍາດເອດ  Association of
people Living with HIV/AIDS (APL+)
 ໄດ້ສ້າງຂື້ນໃນປີ 2003 ພາຍໃຕ້ການຊີ້ນຳຂອງອົງການກາແດງລາວ ແລະ

ກາແດງອົດສະຕາລີ. ໄດ້ລົງທະບຽນ ແລະ
ສ້າງຕັ້ງເປັນສະມາຄົມຢ່າງເປັນທາງການໃນວັນທີ່ 28 ມິຖຸນາ 2012ກັບກະຊວງພາຍໃນ. ສະມາຄົມໄດ້ເຄືອນໄຫວ ຢູ່ 12 ແຂວງ 
ທີ່ມີກຸມຜູ້ຕິດເຊື້ອ ພະຍາດເອດ ແລະ ອາສາສະໝັກ
ມີຕ່າງໜ້າກຸມຜູ້ຕິດເຊື້ອແຂວງລະ2 ທ່ານ , ໃນເລືອງຕໍ່ໄປນີ້ ພວກຈະນໍາສະເໜີ
ເລື້ອງລາວຂອງຊາຍຮັກຊາຍ ຫຼື ກະເທີຍ ທີ່ຢູ່ຮວມກັບເຊື້ອພະຍາດເອດ  ດັ່ງຕໍ່ໄປນີ້ 

 

 

 

 

ປະສົບການການໃຊ້ຊິວິດຢູ່ຮ່ວມກັບເຊື້້ອ HIV/AIDS
MSM ຊາຍຮັກຊາຍ
ຂ້ອຍບໍເຊື່ອວ່າ ເປັນກະເທີຍ ຈະຕິດເອດ ແລະ ເຊື່ອມາຕະລອດວ່າ ເອດ ບໍ່ສາມາດຕິດໄດ້ກັນໄດ້ຈາກການມີເພດສຳພັນ ຊາຍກັບຊາຍ

ກອນຕິດເຊື້ອ ພະຍາດເອດ  ຂ້ອຍບໍ່ເຄີຍຄິດວ່າ ກະເທີຍ ກະຕິດເອດ  ແລະ ຂ້ອຍກໍ່ບໍສົນໃຈ ເລື້ອງນີ້ເລີຍ
ທ. ເພັດ, ອາຍຸ 38 ປີ  ຈາກ ແຂວງໄຊຍະບູລີ  ໄດ້ຮັບຜົນກະທົບຈາກພະຍາດເອດ ແຕ່ປີ 2003​ ມາໃນປີ 1996 ຂ້ອຍເອງໄດ້ອາໃສ່ຢູ່ ວຽງຈັນເພື່ອເຂົ້າມາເຮັດວຽກແລະຂ້ອຍໄດ້ເຮັດວຽກເປັນພໍ່ຄົວແລະຂ້ອຍໄດ້ເຮັດວຽກມາຈົນມາຮອດໃນໄລຍະປີ 2000 ຂ້ອຍໄດ້ພົບຮັກກັບ ຊາວຕ່າງຊາດຄົນຫນຶ່ງ ລາວເປັນຊາວອອດ ສະຕາເລຍ ແລະໄດ້້ໃຊ້ຊີ ວິດຮ່ວມກັນປະມາ ສອງປີຫຼັງຈາກນັ້ນກໍໄດ້ເລີກລາກັນໄປ

ຈົນາຮອດໃນປີ 2000-2003 ຂ້ອຍໄດ້ຕັດສິນໃຈຍ້າຍໄປຢູ່ແຂວງຫຼວງພະບາງແລະໄດ້ເຮັດວຽກກ່ຢູ່ໂຮງແຮມຄຽງຄູ່ກັບການຂາຍບໍ່ລິການ ຮັບແຂກທົ່ວໄປ ຄືການຮັກຮ່ວມເພດນັ້ນເອງ ຮອດປີ 2003-2005 ຂ້ອຍໄດ້ຍ້າຍລົງໄປ ແຂວງສະຫວັນນະເຂດ ກັບອາຊີບເດີມ ທີ່ຂາຍບໍລິການ ແລະ ຮັບແຂກທົ່ວໄປຕາມເຄີຍ. ຫຼັງຈາກນັ້ນມາຮອດປີ 2005 ຂ້ອຍໄດ້ກັບມາຢູ່ບ້ານເກີດຂອງຕົນເອງກໍ່ຄືແຂວງໄຊຍະບູລີ ຈົນມາຮອດໄລຍະປະມານ 6 ເດືອນຂ້ອຍໄດລົ້ມປ່ວຍລົງຢ່າງກະທັນຫັນໂດຍທີ່ບໍ່ຮູ້ສາເຫດເລີຍ ຫຼັງຈາກນັ້ນກໍໄດ້ຕັດສິນໃຈໄປກວດເລືອດຢູ່ໂຮງຫມໍເພື່ອກວດຫາສາເຫດວ່າເປັນຫຍັງແທ້ ແລະ ຜົນກວດອອກມາກໍຄືໄດ້ຮັບເຊື້ອເຮສໄອວິ/ເອດ ໃນຂະນະທີ່ໄດ້ຍິນວ່າຕົວເອງຕິດເຊື້ອ ຂ້ອຍຍັງບໍ່ ຢາກເຊື່ອເລີຍວ່າຕົວເອງຊິຕິດໃນຕອນນັ້ນຂໍ້ມູນຂ່າວສານເລື່ອງພະຍາດເອດ ກະຍັງບໍ່ກວ້າງ, ບໍ່ມີຂໍ້ມູນ ແລະຂ້ອຍຄິດວ່າພະຍາດເອດ ມັນຕິດຕໍ່ກັນ ມີແຕ່ ຊາຍ-ຍິງ ແທ້ເທົ່ານັ້ນ ມັນຄົງບໍ່ເກີດກັບ ເພດທີສາມຢ່າງແນນອນ(ກະເທີຍ) ຫຼັງຈາກທີ່ຮູ້ວ່າຕົນເອງຕິດເຊື້ອເອດແລ້ວ ຕອນນັ້ນບໍ່ຮູ້ເລີຍວ່າຊິເຮັດແບບໃດ ກຳລັງໃຈກະບໍ່ມີ ບໍ່ຮູ້ຈະແກ້ໄຂ່ບັນຫາແນວໃດ ຮູ້ຢ່າງດຽວໃນຂະນະນັ້ນກໍ່ຄືຢາກຕາຍເທົ່ານັ້ນ ຢູ່ມາມື້ຫນຶ່ງ ທ່ານ ປະທຸມທອງ ດວງເງີນ ຜູ້ປະສານງານຕ້ານເອດຂັ້ນແຂວງ(ອົງການກາແດງລາວ ໄຊຍະບຸລີ) ແລະ ທ່ານ ສົມຈິດ ຜູ້ຮັບຜິດຊອບວຽກງານອົງການຊ່ວຍເຫຼື່ອເດັກ ອົດສະຕາລີ ພ້ອມດ້ວຍອຳນາດ ການປົກຄອງບ້ານ ໄດລົງມາຢ້ຽມຢາມຄອບຄົວຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ແລະເພິ່ນໄດ້ມາໄຫ້ຂໍ້ມູນ ແລະ ຄຳ ແນະນຳເລື່ອງເອດ ແລະ ການຈຳແນກລັງກຽດຢູ່ພາຍໃນຄອບຄົວແລະຊຸມຊົນອ້ອມຂ້າງ, ໃນນັ້ນນ້ອງ ກໍໄດ້ຮັບເງິ່ນງົບປະມາສ່ວນຫນຶ່ງຈາກໂຄງການ ຫຼື ສະມາຄົມເຄືອຂ່າຍຜູ້ຕິດເຊື້ອເອດລາວ ໄປປິ່ນປົວ ຢູ່ໂຮງຫມໍແຂວງສະຫວັນນະເຂດ/ແພດບໍ່ມີພົມແດນ ຈົນຮອດໄລຍະ2-3 ປີ ຈຶ່ງຍ້າຍມາປິ່ນປົວຢູ່ໂຮງ ຫມໍເສດຖາທິລາດຈົນຮອດໄລຍະເວລາ 4-5 ປີ ຈົນມາຮອດປະຈຸບັນນີ້ (2019) ຂ້ອຍຍັງກວດສຸຂະ ພາບແລະກິນຢາຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ມາຕະຫຼອດ ແລະ ມາໃຊ້ບໍລິການຢູ່ໂຮງຫມໍແຂວງຫຼວງພະບາງ ຈົນຮອດທຸກມື້ນີ້.

ກ່ອນທີ່ຍັງບໍ່ໄດຮັບການປິ່ນປົວໃນສະໄຫມນັ້ນຂ້ອຍເອງຮູ້ເທົ່າບໍ່ເຖິ່ງການ ອີກຢ່າງຫນຶ່ງເລື່ອງໂລກ ເອດຍັງບໍ່ເປີດກ້ວາງແລະຫຼັງຈາກຕິດເຊື້ອເອດແລ້ວຊີວິດທຸກຢ່າງມັນມືດມົວໄປຫມົດທຸກຢ່າງ ຖືກສັງ ຄົມຈຳແນກ ບໍ່ມີວຽກເຮັດງານທຳ ບໍ່ມີຫມູ່ເພື່ອນເສດຖະກິດຄອບຄົວກະບໍ່ມີ

ຫຼັງຈາກທີ່ມີພາກສ່ວນທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບວຽກງານເອດ ໄດ້ເຂົ້າມາຊ່ວຍເຫຼື່ອ ຊີວິດກໍ່ຄ່ອຍໆດີຂຶ້ນ ເທື່ອລະກ້າວແລະສັງຄົມກະຄ່ອຍໆຍອມຮັບແລະຫຼຸດພົ້ນອອກຈາກການຈຳແນກລັງກຽດ ແລະ ໄດ້ມີສ່ວນຮ່ວມນຳສັງຄົມແລະຊຸມຊົນຫຼາຍຂຶ້ນ ຄອບຄົວມີວຽກເຮັດແລະຊ່ວຍເຫຼື່ອກັນມາເລື້ອຍໆ ຈົນຮອດປັດຈຸບັນ,
ທຸກວັນນີ້ຂ້ອຍດີໃຈຫຼາຍທີ່ໄດ້ຮັບການຊ່ວຍເຫຼື່ອແລະຍັງເປັນກະບອກສຽງໄຫ້ແກ່ວຽກງານໂລກ ເອດໄຫ້ກ້າວຫນ້າ ແລະ ບໍ່ຍອມແພ້ກັບສິ່ງທີ່ເປັນຢູ່ ແລະ ຂໍຂອບໃຈທຸກທ່ານທີ່ໄດ້ຊ່ວຍເຫຼືອ ຂ້າພະ ເຈົ້າ ຜ່ານການຮຽນຮູ້ ບົດຮຽນຊິວິດ ທັງດີ ແລະບໍດີ ລ້ວນແຕ່ເປັນບົດຮຽນອັນລໍ້າຄ່າ ແລະ ເປັນສິງທີ່ບໍ່ ອາດລືມ ສໍ່າຫຼັບຂ້າພະເຈົ້າ  ແລະ ຂໍຂອບໃຈ ທຸກການຊວຍເຫຼືອ ໃຫ້ທືນ, ຂອງທ່ານໝໍ, ໂຮງໝໍ, ພະນັກງານ, ອາສາສະໝັກ ແລະ ສະມາຄົມຜູ້ຕິດເຊື້ອພະຍາດເອດ APL+