ຜູ້ຕິດເຊື້ອກັບໂຄງການບັນເທົາທຸກ.

ຜູ້ຕິດເຊື້ອກັບໂຄງການບັນເທົາທຸກ.

ຮ່າງກາຍເຊິ່ງເປັນເໝືອນຮັງຂອງພະຍາດ ທຸກຄົນເກີດມາ ຈະຕ້ອງເປັນພະຍາດໃດໜຶ່ງ ບໍ່ມື້ໃດກໍມື້ໜຶ່ງ ບໍ່ແນ່ເຮົາອາດຈະມີພະຍາດ ຫຼື ເຊື້ອໂຣກໃດໜຶ່ງຢູ່ແລ້ວ ທີ່ເຮົາຍັງແຂງແຮງດີຢູ່ກໍເພາະອາໃສ ອາຫານ ອາກາດ ອາລົມ ທີ່ຊ່ວຍເປັນພູ້ມຄຸ້ມກັນທີ່ດີໃນຮ່າງກາຍ.
 
ສ່ວນຄົນທີ່ຕິດເຊື້ອເຮສໄອວີ ເຖິງຈະມີອາຫານ ອາກາດ ອາລົມທີ່ດີ ກໍຈະບໍ່ແຮງແຮງເທົ່າຄົນອື່ນ ເພາະເຊື້ອໄວຣັສທີ່ຝັ່ງຢູ່ ມັນຈະຄ່ອຍທຳຮ້າຍເມັດເລືອດຂາວ ທີ່່ເຮັດໜ້າທີ່ເປັນພູມຄຸ້ມກັນໃນຮ່າງກາຍ.
 
ດັ່ງນັ້ນ,ຄົນທີ່ມີເຊື້ອເຮສໄອວີຈຶ່ງຈຳເປັນຕ້ອງກິນຢາຕ້ານໃຫ້ກົງເວລາທຸກມື້ ແລະ ຕະຫຼອດຊີວິດ ເພື່ອກົດເຊື້ອໄວຣັສບໍ່ໃຫ້ຂະຍາຍຕົວ ຈົນປະລິນມານເຊື້ອເຮສໄອວີໃນກະແສ່ເລືອດຕ່ຳ (Viral Load) ຈຶ່ງຈະແຂງແຮງເໝືອນຄົນທົ່ວໄປ ແລະ ປາສະຈາກພະຍາດແຊກຊ້ອນອື່ນໆໄດ້.
 
ແຕ່ປັນຫາກໍຄືວ່າ ເຖິງບ້ານເຮົາຈະມີຢາກິນ ມີສະຖານທີ່ດູແລປິ່ນປົວ (ART) ແຕ່ກໍຍັງພົບຜູ້ຕິດເຊື້ອບາງຈຳພວກ ທີ່ພົວພັນກັບຢາເສບຕິດ ຂອງມື່ນເມົາ ເຮັດໃຫ້ປະມາດ ຂາດຄວາມເອົາໃຈໃສ່ໃນການກິນຢາ ແລະ ປັນຫາທາງເສດຖະກິດ ຄອບຄົວ ຄົນເຈັບຢູ່ຫ່າງໄກຊອກຫລີກ ຫຼື ຍ້າຍຖິ່ນຖານ ເຮັດໃຫ້ພົບຂໍ້ຍຸ້ງຍາກການໄປຕໍ່ຢາ.
 
ພວກເຮົາ ແລະ ອາສາສະມັກປະຈຳສູນ ARV ແລະ ART ພາຍໃຕ້ໂຄງການຊ່ວຍເຫຼືອໜຶ່ງ ຂອງ GFATM + C19 RM ທີ່ເລັ່ງເຫັນປັນຫານີ້ ຈຶ່ງໄດ້ລົງຕິດຕາມ ແລະ ສະໜັບສະໜູນອາສາສະມັກໄປສົ່ງຢາໃຫ້ເຖິງຄົນເຈັບດ້ວຍຕົວເອງ ເພື່ອໃຫ້ຄຳປຶກສາແບບໄກ້ສິດ ຈົນເຂົ້າໃຈສຸຂະພາບຈິດ ແລະ ຊີວິດການເປັນຢູ່ທີ່ແທ້ຈິງຂອງຄົນເຈັບ.
ວັນດູແລສຸຂະພາບ ເວລາມີປະຈຳເດືອນ ຄັ້ງທຳອິດຂອງ ສປປ.ລາວ

ວັນດູແລສຸຂະພາບ ເວລາມີປະຈຳເດືອນ ຄັ້ງທຳອິດຂອງ ສປປ.ລາວ

ວັນທີ 25 ພຶດສະພາ 2022 ສະມາຄົມເຄືອຂ່າຍຜູ້ຕິດເຊື້ອເຮສໄອວີ/ເອດ(APL+) ຮ່ວມກັບ ມູນນິທິຊ່ວຍເຫຼືອດູແລຜູ້ຕິດເຊື້ອເຮສໄອວີ/ເອດ ປະຈຳລາວ (AHF) ສູນຕ້ານເອດ ແລະ ພະຍາດຕິດຕໍ່ທາງເພດສຳພັນ (ພຕພ) ແລະ ມະຫາວິທະຍາໄລ ສຸພານຸວົງ ໄດ້ຈັດງານວັນດູແລສຸຂະພາບ ເວລາມີປະຈຳເດືອນຄັ້ງປະຖົມມະເລີກ ຢູ່ສະໂມສອນໃຫຍ່ ມະຫາວິທະຍາໄລ ສຸພານຸວົງ ແຂວງຫຼວງພະບາງ.
 
ເຊິ່ງງານໃນຄັ້ງນີ້ ໄດ້ຮັບການຮ່ວມມຶ ມາເປັນປະທານຂອງ ທ່ານ ຮອງສາສະດາຈານ ປທ. ວິໄຊ ຈັນສະຫວ່າງ ອະທິການບໍດີມະຫາວິທະຍາໄລ ສຸພານຸວົງ, ທ່ານ ດຣ.ບົວທອງ ສີມມະໂນວົງ ຮອງຫົວໜ້າສູນຕ້ານເອດ ແລະ ພຕພ, ທ່ານ ດຣ. ຈິນຕະນາ ສົມຄະເນ ຜູ້ປະສານງານໂຄງການຂອງ ມູນນິທິຊ່ວຍເຫຼືອດູແລຜູ້ຕິດເຊື້ອ (AHF) ແລະ ທ່ານ ຮອງປະທານ ສະມາຄົມເຄືອຂ່າຍຜູ້ຕິດເຊື້ອເຮສໄອວີ/ເອດ(APL+) ພ້ອມດ້ວຍ ພາກສ່ວນທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ ຄູ່ຮ່ວມງານ ຄູອາຈານ ນັກຮຽນ ນັກສຶກສາ ລວມ ຫຼາຍກວ່າ 500 ຄົນເຂົ້າຮ່ວມ.
 
ວັນດູແລສຸຂະພາບ ເວລາເປັນປະຈຳເດືອນ ສາກົນໄດ້ກຳໜົດໃຫ້ມີຂື້ນທຸກວັນທີ 28 ພຶດສະພາ ຂອງທຸກໆປີ ແລະ ງານນີ້ຖືວ່າເປັນວັນແຫ່ງການດູແລສຸຂະພາບສຳຫຼັບໄວຈະເລີນພັນ ເຊິ່ງເປັນຄັ້ງທຳອິດ ຂອງ ສປປ ລາວ ທີ່ສະມາຄົມ ມູນນິທິ ແລະ ມະຫາວິທະຍາໄລສຸພານຸວົງຮ່ວມກັນຈັດຂື້ນ ໂດຍທາງມູນນິທິກໍຄືເຈົ້າພາບ ຄາດວ່າຈະມີການຈັດກິດຈະກຳແບບນີ້ທຸກປີ ໃນຂອບເຂດທົ່ວທຸກແຂວງ ເພື່ອໃຫ້ນ້ອງ ນັກສຶກສາ ແລະ ໄວໜຸ່ມທັງເພດຊາຍ ເພດຍິງ ໄດ້ມີໂອກາດເຂົ້າເຖິງຂໍ້ມູນຂ່າວສານ ຜ້າອະນາໄມ ຖົງຢາງອະນາໄມໂດຍບໍ່ເສຍຄ່າ ແລະ ເພື່ອເປັນການແລກປ່ຽນຂໍ້ມູນຄວາມຮູ້ລະຫວ່າງໄວຫນຸ່ມຊາຍ-ຍິງ ເລື່ອງການປ້ອງກັນ ພະຍາດເຮສໄອວີເອດ ແລະ ພະຍາດຕິດຕໍ່ທາງເພດສຳພັນອື່ນໆ.
 
ທ່ານ ດຣ.ຈິນຕະນາ ກ່າວຕອນຫນຶ່ງວ່າ ປັດຈຸບັນນີ້ ທົ່ວໂລກມີແມ່ຍິງ ປະມານ 1,8 ຕື້ຄົນ ທີ່ບໍ່ສາມາດເຂົ້າເຖິງຜ້າອະນາໄມ ບາງປະເທດ ພົບກັບຄວາມຍຸ້ງຍາກໃນການເຂົ້າເຖິງຜ້າອະນາໄມ ແລະ ຄວມຍຸ້ງຍາກໃນການດຳລົງຊີວິດປະຈຳວັນ ໃນເວລາເປັນປະຈຳເດືອນ ເຂົາເຈົ້າຕ້ອງໄດ້ຂາດໂຮງຮຽນ ພັກການ ຫຼື ວ່າ ບໍ່ສາມາດເຮັດວຽກປົກກະຕິໄດ້ ນອກຈາກນັ້ນ ເຂົາຍັງໄດ້ຮັບການຈຳແນກລັງກຽດ ເພາະວັດທະນະທຳ ຄວາມເຊື່ອທີ່ແຕກຕ່າງ ວ່າການເປັນປະຈຳເດືອນເປັນສິ່ງທີ່ເປື້ອນເປີະ ຂີ້ດຽດ ແລະ ໜ້າລັງກຽດ ດັ່ງນັ້ນ ເພື່ອຢາກປັບປ່ຽນທັດສະນະຄະຕິກຸ່ມຄົນເຫຼົ່ານັ້ນ ໃຫ້ເຂົ້າໃຈທຳມະຊາດຂອງແມ່ຍິງ ແລະ ໃຫ້ການສະນັບສະໜູນແມ່ຍິງ ໃຫ້ເຂົາສາມາດດຳລົງຊີວິດໄດ້ເຫມືອນຄົນທົ່ວໄປ.
 
ໂດຍພາຍໃນງານທີ່ເຕັ້ມໄປດ້ວຍຜູ້ເຂົ້າຮ່ວມ ທາງທີມງານຈັດໃຫ້ມີກິດຈະກຳສຳຫຼັບນັກສຶກສາທັງພາຍໃນ ແລະ ພາຍນອກຫ້ອງປະຊຸມໃຫຍ່ ເຊິ່ງເປັນກິດຈະກຳເປີດກວ້າງບໍ່ແມ່ນແຕ່ພາຍໃນມະຫາໄລເທົ່ານັ້ນ ຄົນທາງນອກກໍສາມາດມາຮ່ວມໄດ້ ບໍ່ວ່າຈະເປັນບໍລິການກວດເລືອດຫາເຊື້ອເຮສໄອວີຟຣີຈາກຄະນະແພດຫມໍ ຮັບຜ້າອະນາໄມ ຖົງຢາງອະນາໄມຟຣີ ການຫຼິ້ນເກມຖາມ-ຕອບເພື່ອຊິງຂອງລາງວັນ ແລະ ກິດຈະກຳສົນທະນາແລກປ່ຽນໃຫ້ຄວາມຮູ້ທີ່ຫຼາກຫຼາຍກ່ຽວກັບ ສຸຂະອະນາໄມ ເວລາເປັນປະຈຳເດືອນ ການປ້ອງກັນເຮສໄອວີ ແລະ ພະຍາດຕິດຕໍ່ທາງເພດສຳພັນອື່ນໆ.
 
ນາງ ມິຕະດາ ໜຶ່ງໃນຜູ້ເຂົ້າຮ່ວມ ໄດ້ກ່າວກັບທີມງານວ່າ ໃນມື້ນີ້ໄດ້ຮັບຄວາມຮູ້ຫຼາຍຢ່າງ ຈາກທີມງານ ທີ່ມາໃຫ້ຄວາມຮູ້ ເລື່ອງພະຍາດຕິດຕໍ່ທາງເພດສຳພັນ ວິທີການປ້ອງກັນ ແລະ ຄວາມຮູ້ໃນດ້ານການມີປະຈຳເດືອນຂອງເພດຍິງ ແລະ ໄດ້ມາປັບທັດສະນະຄະຕິຂອງຕົວເອງວ່າ ການມີປະຈຳເດືອນ ແລະ ພະຍາດຕິດຕໍ່ທາງເພດສຳພັນ ກໍຄື ໂຣກເອດ ວ່າມັນບໍ່ໄດ້ເປັນທີ່ໜ້າລັງກຽດຂະນາດນັ້ນ. ເພາະວ່າປັດຈຸປັນນີ້ສັງຄົມເຮົາເປີດກວ້າງ ແລະ ໂຣກເອດກໍສາມາດຮັກສາໄດ້ ແລະ ສາມາດຢູ່ຮ່ວມກັນແບບປົກກະຕິໄດ້.
 
ຖ້າເຮົາເຂົ້າໃຈ ເຮສໄອວີ ອາດບໍ່ໄດ້ເປັນຕາຢ້ານຢ່າງທີ່ທ່ານຄິດ

ຖ້າເຮົາເຂົ້າໃຈ ເຮສໄອວີ ອາດບໍ່ໄດ້ເປັນຕາຢ້ານຢ່າງທີ່ທ່ານຄິດ

ຄັ້ງທຳອິດ ແມ່ນຫຍັງກໍເບິ່ງຄືວ່າຕື່ນເຕັ້ນ ແລະ ໜ້າຢ້ານກົວຫຼາຍເມື່ອໄດ້ຍິນ ໂດຍສະເພາະ ພະຍາດຮ້າຍ ຄື ໂຄວິດ-19 ເຄີຍເຮັດໃຫ້ຄົນຢ້ານ ວິຕົກກັງວົນ ເພາະຄວາມບໍ່ຮູ້ ບໍ່ມີເຄື່ອງມື ແລະ ວິທີການປ້ອງກັນທີ່ດີ. ແລະ ເຮສໄອວີ/ເອດກໍຄົງບໍ່ຕ່າງກັນ ເປັນເຊື້ອພະຍາດຕິດຕໍ່ທີ່ເຄີຍໂດງດັ່ງ ເຮັດໃຫ້ຄົນທົ່ວໂລກຢ້ານກົວ ວິຕົກກັງວົນ ແຕ່ມາ ບັດນີ້ ຫຼາຍຄົນໄດ້ຮຽນຮູ້ ແລະ ເຂົ້າໃຈຫຼາຍຂື້ນ ວ່າມັນແມ່ນຫຍັງ ມີເສັ້ນທາງການຕິດຕໍ່ຈາກພຶດຕິກຳແນວໃດແດ່ ຮູ້ເຖິງວິທີການປ້ອງກັນຄວາມສ່ຽງ ປະກອບກັບປະສິດທິພາບຂອງຢາ ສາມາດຫຼຸດຜ່ອນການຕິດຕໍ່ໄດ້ ມັນຈິ່ງບໍ່ເປັນຕາຢ້ານຢ່າງທີ່ທ່ານຄິດ. ແຕ່ທຸກຄົນຢ່າລືມວ່າ ເຊື້ອໄວຣັສ ແລະ ພະຍາດຕິດຕໍ່ນີ້ຍັງມີຢູ່ ແລະ ພ້ອມທີ່ຈະກຳເລີບຂື້ນອີກ ວິທີການທີ່ດີ ຄື ເຮົາຕ້ອງຮູ້ຈັກຮັກສາສຸຂະພາບ ໃຊ້ຊີວິດບໍ່ປະມາດ ແລະ ຮູ້ຈັກການປ້ອງກັນ ແບບນີ້ເຮົາກໍຈະຫ່າງໄກ ຈາກເຮສໄອວີ/ເອດແລ້ວ.
ດາວອນ ອຸທໄທວົງ ອາສາສະໝັກດີເດັ່ນ ຜູ້ມີຄວາມໜັກແໜ້ນ ແລະ ໃຈດີ

ດາວອນ ອຸທໄທວົງ ອາສາສະໝັກດີເດັ່ນ ຜູ້ມີຄວາມໜັກແໜ້ນ ແລະ ໃຈດີ

ໜຶ່ງໃນອາສາສະມັກດີເດັ່ນຂອງ APL+ ຜູ້ມີຈິດໃຈໜັກແໜ້ນ ເປັນມິດ ແລະ ອາສາເພື່ອປະໂຫຍດສຸກຂອງປະຊາຊົນ ແລະ ສັງຄົມເປັນຫຼັກ ທີ່ຜ່ານມາຊີວິດເພີ່ນຜ່ານຜ່າຫຍັງມາ ເປັນອາສາເຮັດຫຍັງແດ່ ແລະ ແມ່ນຫຍັງເປັນຫົວໃຈສຳຄັນເຮັດໃຫ້ເພີ່ນຍຶດໝັ້້ນວຽກອາສາສະມັກນີ້.

ດາວອນ ອຸໄທວົງ ເລົ່າໃຫ້ພວກເຮົາຟັງວ່າ ປະຈຸບັນ ເປັນອາສາສະມັກ ຜູ້ໃຫ້ຄຳປຶກສາ ຢູ່ໂຮງໝໍແຂວງຫຼວງພະບາງ ແຕ່ກ່ອນພົບຄວາມຫຍຸ້ງຍາກຫຼາຍ ຮຽນກໍບໍ່ທັນຈົບ ເປັນພາລະໃຫ້ຄອບຄົວ ດີແຕ່ເພີ່ນບໍ່ຖີ້ມ ແລະ ໂຊກດີໃນປີ 2009 ທາງໂຮງໝໍ ແລະ ຜູ້ໃຫ້ທຶນເພີ່ນໃຫ້ໂອກາດມາເປັນອາສາສະມັກຢູ່ໂຮງໝໍ ພໍໄດ້ເຮັດວຽກເສດຖະກິດຄອບຄົວກໍຄ່ອຍໆດີຂື້ນ ສາມາດລ້ຽງຕົວເອງ ຄອບຄົວໄດ້ ນ້ອຍຫນຶ່ງ ເຖິງບໍ່ຫຼາຍ.

ຖາມວ່າ ຈຳເປັນບໍ່ຕ້ອງມີອາສາສະມັກໃນວຽກງານໂຕນີ້ ຄື ເຮົາເຮັດວຽກ ເປັນແບບຢ່າງເພື່ອຄົນເຈັບ ໃນການກິນຢາ ການດູແລຕົວເອງ ການຢູ່ ການກິນ ເຮັດແນວໃດຄົນເຈັບເຮົາຊິມີສຸຂະພາບກາຍ ແລະ ຈິດໃຈແຂງແຮງ ສາມາດປ່ຽນຄວາມຄິດ ແລະ ຍົກສູງຈິດຂອງເຂົາເຈົ້າ ຄືເຮົາເປັນຢູ່ຕອນນີ້ໄດ້ ຈາກທີ່ເຮົາເຄີຍຢູ່ຈຸດນັ້ນມາ ເຮົາເຂົ້າໃຈດີວ່າມັນຍາກຫຼາຍ ອີກຢ່າງໜຶ່ງ ເຮົາໄດ້ທັງເຮັດວຽກ ໄດ້ຊ່ວຍເຫຼືອຜູ້ທີ່ທຸກຍາກ ມັນກໍໄດ້ອິ່ມບຸນໄປນຳ.

ແລະ ວຽກຂອງເຮົາ ກໍມີຫຼາຍຢ່າງຕ້ອງເຮັດຊ່ວຍທ່ານໝໍໃນແຕ່ລະມື ຕ້ອງໄດ້ຮ່າງເອກກະສານນັດຄົນເຈັບ ຖ້າຄົນເຈັບບໍ່ມາກໍຕ້ອງໄດ້ໂທຫາກ່ອນຫຼວງຫນ້າ ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ຄົນເຈັບລືມ ແລະ ຢ້ານເຂົາບໍ່ມາ ຫຼັງຈາກຄົນເຈັບມາແລ້ວ ເຮົາກໍຕ້ອງໄດ້ໃຫ້ຄຳປຶກສາ ປະເມີນເມັດຢາ ເລື່ອງການກິນຢາ ການປ້ອງກັນ ການວາງແຜນຄອບຄົວ ບາງກໍລະນີ ທີ່ເອົາກັນໃຫມ່ ບໍ່ທັນມີລູກ ຢາກໄດ້ລູກ ແລະ ລາຍງານປະຈຳເດືອນໃຫ້ກອງເລຂາຕ້ານເອດ ສະຫຼຸບການໃຫ້ຄຳປຶກສາຂອງແຕ່ລະເດືອນ ແລະ ແຕ່ລະມື້ຄົນເຈັບມາເຮົາກໍໄດ້ບັນທຶກລົງໃສ່ປື້ມຕິດຕາມຄົນເຈົບ ແລ້ວມາສະຫຼຸບເປັນເດືອນ ເຮົາໄດ້ຕິດຕາມຄົນເຈັບຂາດນັດ ກໍຕ້ອງໄດ້ຈົດໃສ່ປື້ມຂາດນັດ ແລ້ວຫຼັງຈາກນັ້ນກໍຕ້ອງໄດ້ໂທຕາມເຂົາເຈົ້າວ່າ ມື້ຕໍ່ໄປເຂົາຈະມາມື້ໃດ ເດືອນໃດ.

ແລະ ຊ່ວຍວຽກງານສະມາຄົມເຄື່ອຂ່າຍ…(APL+) ເປັນວຽກໂຄສະນາ ຊ່ວຍເດັກອະນາຖາ ແລະ ຄົນເຈັບຕົກອັບ ເຮົາຈະເປັນຜູ້ຊອກຫາຕົວເລກນີ້ໃຫ້ກອງເລຂາ ແລະ ເວລາເຈາະເລືອດກໍແມ່ນອາສາສະມັກ ເປັນຜູ້ແລ່ນ ເພາະວ່າ ໜ່ວຍງານ ກັບຫ້ອງແລັບຢູ່ໄກກັນ ແຕ່ກີ້ມີແຕ່ເຮົາຜູ້ດຽວ ຍາກຫຼາຍ ແຕ່ດຽວນີ້ ໄຄແດ່ ມີອາສາສະມັກ 2 ຄົນມາຊ່ວຍກັນ ເລື່ອງວຽກຕົວນີ້.

ຮູ້ສຶກດີໃຈ ພາກພູມໃຈ ທີ່ເປັນອາສາສະມັກຍິງຄົນໜຶ່ງ ໄດ້ມີໂອກາດພັດທະນາຄວາມຮູ້ ຄວາມສາມາດ ແລະ ໄດ້ຮຽນຮູ້ຫຼາຍສິ່ງຫຼາຍຢ່າງຈາກທ່ານໝໍ ແລະ ເພື່ອນໃນກຸ່ມຈາກການເຮັດກິດຈະກຳໃນຫຼາຍໆໂຄງການຕະຫຼອດໄລຍະທີ່ຜ່ານມາ.ຕ້ອງຂອບໃຈ APL+ ແລະ ຜູ້ໃຫ້ທຶນ ຈາກໃຈຈິງແທ້ໆ.

ຢາ ARV ຕໍ່ຊີວິດ

ຢາ ARV ຕໍ່ຊີວິດ

ສະມາຄົມເຄືອຂ່າຍຜູ້ຕິດເຊື້ອເຮສໄອວີ/ເອດ (Apl+) ແມ່ນສະມາຄົມຂອງຜູ້ຕິດເຊື້ອເຮສໄອວີ ແລະ ໄດ້ດໍາເນີນການເຮັດວຽກ ເພື່ອຊ່ວຍເຫຼືອຄົນຕິດເຊື້ອເຮສໄອວີດ້ວຍກັນ ໃນຂົງເຂດທົ່ວປະເທດ ໃນ ສປປ.ລາວ. ໃນໄລຍະຜ່ານມາ ຕັ້ງແຕ່ປີ ຄ.ສ 2003 ຜູ້ຕິດເຊື້ອເຮສໄອວີໃນສປປລາວ ໄດ້ເລີ່ມມີການກິນຢາຕ້ານ ທີ່ມີຊື່ວ່າ ຢາ ARV.

ຢາ ARV ຫຼື Antiretroviral ແມ່ນຢາທີ່ຜູ້ຕິດເຊື້ອເຮສໄອວີກິນ ເພື່ອໃຫ້ຕົວຢານີ້ກົດເຊື້ອເຮສໄອວີທີ່ຢູ່ໃນຕົວຂອງ ຜູ້ຕິດເຊື້ອ ບໍ່ໃຫ້ຂະຫຍາຍຕົວ ມາທໍາລາຍພູມຄຸ້ມກັນຂອງຄົນເຮົາ ທີ່ເອີ້ນວ່າ ເມັດເລືອດຂາວ. ເພື່ອເຮັດໃຫ້ ຮ່າງກາຍມີລະດັບຂອງເຊື້ອໄວຣັສທີ່ຄົງໂຕ ຫຼື ໜ້ອຍລົງ ສົ່ງຜົນໃຫ້ຮ່າງກາຍຍັງຄົງປົກກະຕິແລະ ຍັງແຂງແຮງຄືເກົ່າ. ທີ່ ສໍາຄັນຢານີ້ຕ້ອງກິນໄປທຸກທຸກມື້ຕະຫຼອດຊີວິດ.

ໃນເບື້ອງຕົ້ນ ຄື ໃນປີ 2003 ການນໍາເຂົ້າຂອງຢາ ARV ນີ້ແມ່ນມີອົງກອນສາກົນທີ່ໃຫ້ການຊ່ວຍເຫຼືອລ້າແບບ 100 %, ນັ້ນຫມາຍຄວາມວ່າຜູ້ຕິດເຊື້ອເຮສໄອວີໃນລາວທຸກຄົນສາມາດກິນຢາ ARV ແບບບໍ່ເສຍຄ່າໃດໆ ຖ້າຮູ້ ວ່າຕິດເຊື້ອເຮສໄອວີພຽງເຂົ້າມາລົງທະບຽນຕາມຈຸດບໍລິການ ກໍສາມາດຮັບຢານີ້ໄປກິນໄດ້.

ແຕ່ໃນໄລຍະທີ່ປະເທດລາວ ມີການເລັ່ງໃສ່ການພັດທະນາທາງເສດຖະກິດ, ພື້ນຖານໂຄງລ່າງ ເພື່ອກ້າວເຂົ້າສູ່ປະເທດກໍາລັງ ພັດທະນາ, ບັນດາອົງກອນການຊ່ວຍເຫຼືອລ້າຕ່າງໆ ທີ່ເຄີຍຊ່ວຍເຫຼືອກໍ່ຄ່ອຍໆຖອນທຶນຊ່ວຍເຫຼືອອອກໄປ. ໃນນັ້ນກໍ່ມີ ການຊ່ວຍເຫຼືອລ້າສະໜອງຢາ ARV ໃຫ້ສປປລາວເຮົານໍາ.

ສິ່ງນີ້ແມ່ນໄດ້ສ້າງຄວາມກັງວົນໃຫ້ແກ່ທຸກພາກສ່ວນ ໂດຍສະເພາະຜູ້ຕິດເຊື້ອເຮສໄອວີໃນລາວ ທີ່ກ່ອນໜ້ານີ້ເຄີຍໄດ້ ຮັບຢາແບບບໍ່ເສຍຄ່າ ຈະຕ້ອງໄດ້ຊື້ກິນເອງ ເຊິ່ງລາຄາຢາກໍຂ້ອນຂ້າງສູງ ແລະ ຕ້ອງໄດ້ຊື້ກິນຕະຫຼອດ ຊີວິດ. ຖ້າເປັນ ດັ່ງນັ້ນ ມັນຈະເກີດບັນຫາຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ ກ່ຽວກັບຄົນຂາດຢາ, ເພາະສ່ວນໃຫຍ່ຜູ້ທີ່ຕ້ອງກິນຢາ ແມ່ນມີ ຖານະຍາກຈົນ ແລະ ຍາກຕໍ່ການຈະຊື້ຢາກຸ້ມຕົນເອງໄດ້.

ດັ່ງນັ້ນ, ສະມາຄົມເຄືອຂ່າຍຜູ້ຕິດເຊື້ອເຮສໄອວີເອດ ທີ່ເປັນສະມາຄົມຂອງຜູ້ຕິດເຊື້ອເຮສໄອວີຈຶ່ງມີຄວາມກັງວົນໃຈ ຢ່າງຍິ່ງວ່າ ໃນອະນາຄົດ ຊີວິດການເປັນຢູ່ຂອງຜູ້ຕິດເຊື້ອເຮສໄອວີເຮົາຈະເປັນຈັ່ງໃດຫາກປາສະຈາກຢາຕ້ານ. ມາໃນປີ 2017 ສະມາຄົມ ຈຶ່ງໄດ້ມີການລະດົມແນວຄວາມຄິດຂອງຜູ້ຕິດເຊື້ອ ແລະ ຫາທາງອອກກັບທຸກພາກສ່ວນ ເພື່ອແກ້ໄຂບັນຫາດັ່ງກ່າວ ເຮົາຈຶ່ງໄດ້ຂໍ້ສະຫຼຸບວ່າ ຕ້ອງມີການພັກດັນໃຫ້ເອົາຢາ ARV ນີ້ເຂົ້າໃນ ບັນຊີຢາພື້ນຖານແຫ່ງ ຊາດ ເພື່ອຮັບປະກັນວ່າ ຫາກບໍ່ມີການຊ່ວຍເຫຼືອຈາກອົງກອນອື່ນແລ້ວ ທາງລັດຖະບານ ສປປ ລາວ ຈະສືບຕໍ່ ຊ່ວຍເຫຼືອໄດ້.

ທາງສະມາຄົມຈຶ່ງໄດ້ດໍາເນີນການຫລາຍຢ່າງຄື: ການເຮັດບົດສໍາຫຼວດການເຂົ້າເຖິງຢາຂອງຜູ້ຕິດເຊື້ອ, ບົດສໍາຫຼວດຜົນ ກະທົບຂອງການຂາດຢາ ARV ໃນຂົງເຂດທົ່ວປະເທດ, ພ້ອມນັ້ນກໍ່ມີການປະຊຸມຂໍການສະໜັບສະໜູນ ກັບທາງ ລັດຖະບານກໍ່ຄືທາງກະຊວງສາທາລະນະສຸກ ຮ່ວມກັບຫຼາຍພາກສ່ວນ.

ຈົນມາໃນທ້າຍປີ 2019 ທາງກະຊວງສາທາລະນະສຸກຈຶ່ງມີມະຕິຄໍາສັ່ງ ໃຫ້ບັນຍັດເອົາຢາຂອງຜູ້ຕິດເຊື້ອເຮສໄອວີກໍ່ຄື ຢາ ARV ເຂົ້າໃນບັນຊີຢາພື້ນຖານແຫ່ງຊາດ, ຫມາຍຄວາມວ່າ ຜູ້ຕິດເຊື້ອເຮສໄອວີໃນ ອະນາຄົດ ແມ່ນຮັບປະກັນຈະໄດ້ຮັບຢາ ARV ຈາກທາງລັດຖະບານແຫ່ງ ສປປລາວ ເຖິງຈະປາສະຈາກການ ຊ່ວຍເຫຼືອໃດໆກໍ່ຕາມ.

ສິ່ງນີ້ຄືຫມາກຜົນອັນສໍາຄັນຂອງທາງ ສະມາຄົມເຄືອຂ່າຍຜູ້ຕິດເຊື້ອເຮສໄອວີເອດ ກໍ່ຄືກຸ່ມຜູ້ຕິດເຊື້ອເຮສໄອວີໃນທົ່ວ ປະເທດ ຮ່ວມກັບຫຼາກຫຼາຍພາກສ່ວນຊ່ວຍກັນ ເຮັດໃຫ້ເກີດຄວາມສະຖຽນລະພາບໃນການໄດ້ຮັບການກິນຢາຂອງຜູ້ ຕິດເຊື້ອ, ມັນເປັນສິ່ງທີ່ສ້າງກໍາລັງໃຈ ແລະ ຕໍ່ຊີວິດໃຫ້ກັບຜູ້ຕິດເຊື້ອຫຼາຍຄົນ ທີ່ເຄີຍຫມົດຫວັງ, ເຄີຍວິຕົກກັງວົນວ່າ ຈະຫາເງິນມາຊື້ຢາທີ່ລາຄາແພງ ແລະ ຊື້ຕະຫຼອດຊີວິດໄດ້ແນວໃດ?

ປັດຈຸບັນນີ້, ຜູ້ຕິດເຊື້ອເຮສໄອວີກໍກັບມາໃຊ້ຊີວິດປົກກະຕິ ແລະ ຫມົດຫ່ວງເຖິງອານາຄົດເລື່ອງສຸຂະພາບຕົນເອງກໍ່ຄື ເລື່ຶອງຢາຕ້ານ ເພາະລັດຖະບານເຮົາ ຮອງຮັບການຊ່ວຍເຫລືອ ໃນເລື່ອງນີ້ເປັນທີ່ຮຽບຮ້ອຍແລ້ວ.

ລວມອາການຂອງພະຍາດເຮສໄອວີ/ເອດ ທີ່ທ່ານຄວນຮູ້ກ່ອນສວາຍເກີນໄປ

ລວມອາການຂອງພະຍາດເຮສໄອວີ/ເອດ ທີ່ທ່ານຄວນຮູ້ກ່ອນສວາຍເກີນໄປ

ລວມ ອາການ ຂອງພະຍາດເອດ ທີ່ທ່ານຄວນຮູ້ ?
ການສະແດງກ່ຽວກັບອາການຂອງເຊື້ອ HIV/AIDS: ອາການໄຂ້, ໜາວສັ່ນ, ເປັນຜື່ນຕາມຜິງໜັງ, ເຫື່ອອອກຕອນກາງຄືນ, ເຈັບກ້າມ, ເຈັບຄໍ, ເມື່ອຍລ້າ, ຕ່ອມນ້ຳເຫຼືອງບວມ, ແລະເປັນແຜໃນປາກ.
ບາງຄົນມີອາການຄ້າຍຄືໄຂ້ຫວັດພາຍໃນ 2 ຫາ 4 ອາທິດຫຼັງຈາກການຕິດເຊື້ອ (ເອີ້ນວ່າການຕິດເຊື້ອ HIV ຮຸນແຮງ). ອາການເຫຼົ່ານີ້ອາດຈະແກ່ຍາວເປັນເວລາສອງສາມມື້ ຫຼື ຫຼາຍອາທິດ. ອາການຄ້າງຄຽງທີ່ເປັນໄປໄດ້ປະກອບມີ
ໄຂ້,
ໜາວສັ່ນ,
ຜື່ນ,
ເຫື່ອອອກໃນຕອນກາງຄືນ,
ເຈັບກ້າມເນື້ອ,
ເຈັບ​ຄໍ,
ເມື່ອຍລ້າ,
ຕ່ອມນ້ຳເຫຼືອງ, ແລະ
ປາກເປື່ອຍ.
ແຕ່ບາງຄົນອາດຈະບໍ່ຮູ້ສຶກເຈັບປ່ວຍໃນລະຫວ່າງການຕິດເຊື້ອ HIV ຮຸນແຮງ. ອາການເຫຼົ່ານີ້ບໍ່ໄດ້ຫມາຍຄວາມວ່າທ່ານມີເຊື້ອ HIV. ພະຍາດອື່ນໆກໍສາມາດເຮັດໃຫ້ເກີດອາການດຽວກັນນີ້ໄດ້.
ດັ່ງນັ້ນ.ຄວນໄປພົບຜູ້ໃຫ້ການດູແລສຸຂະພາບທັນທີ່ ຫາກເຈົ້າມີອາການເຫຼົ່ານີ້ ແລະຄິດວ່າເຈົ້າອາດຈະຕິດເຊື້ອ HIV. ການກວດຫາເຊື້ອ HIV ແມ່ນວິທີດຽວທີ່ຈະຮູ້ໄດ້ແນ່ນອນວ່າທ່ານຕິດເຊື້ອຫຼືບໍ່.
ທ່ານສາມາດ ສອບຖາມ ຫຼື ສຶກສາຂໍ້ມູນເພີ່ມເຕີ່ມໄດ້ທີ່ ສູນຕ້ານເອດ ແລະ ພຕພ