+856 030 5011-871 nith01aplus@gmail.com
ໂຊກສະຕາ ກັບ ສັງຄົມທີ່ຈະເລີນໃຜເປັນຜູ້ກຳໜົດ ?

ໂຊກສະຕາ ກັບ ສັງຄົມທີ່ຈະເລີນໃຜເປັນຜູ້ກຳໜົດ ?

ພວກເຮົາ ສະມາຄົມເຄືອຂ່າຍຜູ້ຕິດເຊື້ອເຮສໄອວີ/ເອດ ຮ່ວມກັບອາສາສະໝັກ ໄດ້ລົງກິດຈະກຳ ຢ້ຽມຢາມ 2 ຄອບຄົວທີ່ຕ້ອງການຄວາມຊ່ວຍເຫຼືອ ແລະ ທຸກຍາກອະນາຖາແທ້ຕາມການຊີ້ວັດຂອງແພດໝໍ ແລະ ອາສາສະມັກຂອງພວກເຮົາທີ່ເຮັດວຽກຊ່ວຍເຫຼືອ ຕິດພັນກັບຜູ້ຕິດເຊື້ອຕົວຈິງ.

ຄອບຄົວ 1 ເປັນຄູ່ສອງຜົວເມຍ ພ້ອມລູກນ້ອຍ 9 ເດືອນ ອາໃສ່ຢູ່ຕູບນ້ອຍໆໃນພື້ນທີ່ດິນຂອງແມ່ລ້ຽງ ທັງສອງເຮັດອາຊີບເປັນກຳມະກອນຮັບຈ້າງຫາລາຍໄດ້ປະທັງຊີວິດ. ແລະ ເນື່ອງດ້ວຍສະຖານະການແບບນີ້ ເຂົ້າຂອງທຸກຢ່າງແພງ ວຽກງານກໍບໍ່ແມ່ນຈະຫາໄດ້ງ່າຍ ມີວຽກຫຍັງກໍຕ້ອງເຮັດໄປກ່ອນ ຊື່ງຫຼ້າສຸດໄປຮັບຈ້າງຊ່ວຍວຽກງານກໍ່ສ້າງ ໄດ້ຮັບຄ່າຈ້າງພຽງ 35,000 ຕໍ່ມື້ ພໍມາປະຄອງຊີວິດຄອບຄົວໃຫ້ຢູ່ໄດ້ ຄົນເຮົາຈັ່ງແມ່ນມີໂອກາດ ຄວາມສາມາດ ແລະ ຊັບສົມບັດທີ່ຕ່າງກັນ.

ຄອບຄົວທີ 2 ຜູ້ໄດ້ຮັບຜົນກະທົບຂອງເຮົາ ເປັນເດັກນ້ອຍຊາຍອາຍຸປະມານ 10 ປີ ອາໃສ່ຢູ່ກັບແມ່ຕູ້ ໃນເຮືອນກໍ່ ຮົກຮ້າງ ຍັງສ້າງບໍ່ແລ້ວ ເຂົ້າໄປເບິ່ງພາຍໃນ ຍັງມີດ້ານທີ່ຍັງບໍ່ໄດ້ກໍ່ຝາ ໃຊ້ແຕ່ຜ້າກັ້ງບັງ ບໍ່ມີຫ້ອງນອນ ຫ້ອງນ້ຳ ເປັນພຽງຫ້ອງໂຖງ ກັບຕຽງນອນ ແລະ ເຂົ້າຂອງທີ່ກະຈັດກະຈ່າຍຢູ່ພາຍໃນ ເຊິ່ງແມ່ຕູ້ເລົ່າວ່າ ຕົນເອງກໍເຖົ້າແລ້ວ ບໍ່ມີປັນຍາທີ່ສ້າງສາ ແລະ ບໍ່ຮູ້ຈະຢູ່ໄດ້ຮອດມື້ໄດ ສ່ວນເດັກນ້ອຍຜູ້ເປັນຫຼານຜູ້ຫນ້າສົງສານ ພໍ່ກັບແມ່ຕ້ອງມາຕາຍຈາກ ແມ່ຕາຍຕອນອາຍຸແຕ່ 3 ປີ ສ່ວນພໍ່ຫາກໍຕາຍເມື່ອເດືອນກ່ອນນີ້ເອງ ແລະ ຈາກນັ້ນກໍບໍ່ເຄີຍມີຍາດພີ່ນ້ອງຄົນໃດຖາມຂ່າວເຖິງຫຼານຕົນເອງເລີຍ.

ຫຼານເຄີຍບອກວ່າຢາກໄປບວດຮຽນອາໃສ່ຢູ່ວັດ ແຕ່ໃນສ່ວນຂອງແມ່ຕູ້ກໍຍັງເປັນຫ່ວງ ເພາະອາຍຸຍັງນ້ອຍ ຢ້ານຂາດຢາ ຖ້າຕົນບໍ່ຢູ່ແລ້ວ ຫຼານຈະເປັນແນວໃດ ໃຜຈະເບິ່ງເຂົາຕໍ່ໄປ.ໃນຂະນະທີ່ພວກເຮົານັ່ງສອບຖາມປັນຫາຄອບຄົວ ແລະ ຖາມໄຖເຖິງພໍ່ແມ່ຂອງລາວຢູ່ນັ້ນ ເດັກນ້ອຍຜູ້ນີ້ກໍແອບຮ້ອງໄຫ້ມີນ້ຳຕາໄຫຼອອກມາຢ່າງເຫັນໄດ້ຊັດເຈນ. ບໍ່ແນ່ ລາວອາດຈະອິ່ມເອີບໃຈທີ່ພວກເຮົາເຂົ້າມາຢ້ຽມພ້ອມຂອງຕ້ອນເລັກນ້ອຍ ຫຼືວ່າ ລາວນ້ອຍໃຈກັບໂຊກສະຕາທີ່ພໍ່ແມ່ຝາກໄວ້ໃຫ້ຕັ້ງແຕ່ເກີດກໍບໍ່ຮູ້.

ທຳມະດາໃນສັງຄົມຍ່ອມຈະມີຄວາມເຫຼື່ອມລ້ຳ ບາງຄົນມີກໍມີຈົນເຫຼືອປະມານ ຂະນະທີ່ບາງຄົນ ລົ້ມລຸກຄຸກຄານເທົ່າໃດກໍຍັງບໍ່ມີ ບໍ່ວ່າຈະເປັນ ໂອກາດ ຊັບສົມບັດ ແລະ ສະຕິປັນຍາ ຄວາມສາມາດ ຄົນເຮົາລ້ວນມີບໍ່ເທົ່າກັນ ແຕ່ທັງໝົດນັ້ນ ເຮົາສາມາດປ່ຽນແປງໄດ້ດ້ວຍ ສະຕິປັນຍາຂອງເຮົາ ໂດຍການອາໃສສັງຄົມໃຫ້ຄວາມສຳຄັນ ໃຫ້ຄຸນຄ່າ ເຮົາບໍ່ອາດຈະເລີນໄດ້ດ້ວຍຕົວຄົນດຽວ ເພາະສັງຄົມ ແລະ ທຸກຢ່າງອ້ອມຕົວເຮົາ ມັນເຊື່ອໂຍງ ອາໃສ່ເຊິ່ງກັນແລະ ກັນ ຈຶ່ງກໍ່ໃຫ້ເກີດສີສັນ ຄວາມສຸກ ແລະ ຄວາມຈະເລີນຂຶ້ນໄດ້. ໂຊກຊະຕາ ຊີວິດ ສັງຄົມຂອງທ່ານ ຈະເປັນແນວໃດ ຢູ່ທີ່ທ່ານຈະເປັນຜູ້ກຳນົດແລ້ວ…

ທ່ານສາມາດຕິດຕໍ່ຊ່ວຍເຫຼືອຜູ້ທຸກຍາກອະນາດ ຜູ້ດ້ອຍໂອກາດ ແລະ ຜູ້ຕິດເຊື້ອຮ່ວມກັບພວກເຮົາ ໄດ້ທີ່ ສະມາຄົມເຄືອຂ່າຍຜູ້ຕິດເຊື້ອເຮສໄອວີ/ເອດ ບ້ານາແຄ ເມືອງໄຊທານີ ນະຄອນຫຼວງວຽງຈັນ.

 

ຂອບໃຈ ອ້າຍທອງແດງ ທີ່ທຸ້ມເທແຮງກາຍ ແລະ ສະຕິປັນຍາຊ່ວຍເຫຼືອກຸ່ມຜູ້ຕິດເຊື້ອ

ຂອບໃຈ ອ້າຍທອງແດງ ທີ່ທຸ້ມເທແຮງກາຍ ແລະ ສະຕິປັນຍາຊ່ວຍເຫຼືອກຸ່ມຜູ້ຕິດເຊື້ອ

ເມື່ອບໍ່ດົນມານີ້ ພວກເຮົາຮູ້ສຶກໃຈຫາຍທີ່ໄດ້ຂ່າວວ່າ ອ້າຍທອງແດງ ສີລາກຸນ ຜູ້ຈັດການໂຄງການອົງການສະຫະປະຊາຊາດຕ້ານເອດ(UNAIDS) ປະຈຳລາວ ຈະໝົດວາລະ ແລະ ອຳລາຕຳແໜ່ງກັບ UNAIDS ໄວໆນີ້ ເພື່ອໄປປະກອບທຸລະກິດຄອບຄົວ ຫຼັງການເຮັດວຽກກັບອົງການມາດົນກວ່າ 7 ປີ.
 
ແນວໃດກໍຕາມ ພວກເຮົາຂໍໃຊ້ພື້ນທີ່ນີ້ ຂອບໃຈ ອ້າຍ ທອງແດງ ເຊິ່ງເປັນເໝືອນອ້າຍ ແລະ ເພື່ອນຮ່ວມງານທີ່ດີ ທີ່ທຸ້ມເທແຮງກາຍ ແລະ ມັນສະໝອງໃນການເຮັດວຽກຊ່ວຍເຫຼືອກຸ່ມຜູ້ຕິດເຊື້ອ ແລະ ຊີ້ແນະ ແນວທາງ ການພັດທະນາ ສະມາຄົມເຄື່ອຂ່າຍຂອງພວກເຮົາຕະຫຼອດການເຮັດວຽກທີ່ຜ່ານມາ.
 
ອ້າຍທອງແດງ ຈົບປະລິນຍາຕີດ້ານການສຶກສາ ແລະ ປະລິນຍາໂທສາຂາສາທາລະນະສຸກ.ກ່ອນທີ່ຈະເຂົ້າຮ່ວມເຮັດວຽກກັບ UNAIDS, ລາວມີປະສົບການ 2 ປີເປັນພະນັກງານລັດ, 20 ປີກັບອົງການ UNICEF ແລະ 2 ປີກັບອົງການ World Vison.
 
ໃນອົງການ UNICEF ລາວໄດ້ເຮັດວຽກຫຼາຍໆດ້ານຕັ້ງແຕ່ການສື່ສານ ແລະ ການສຶກສາຈົນເຖິງດ້ານສຸຂະພາບ ໂດຍມີປະສົບການ 15 ປີໃນຂົງເຂດ HIV / AIDS, ການຄຸ້ມຄອງການປ້ອງກັນ ການດູແລ ແລະ ການສະຫນັບສະຫນູນຂອງໂຄງການ HIV / AIDS. ກັບ World Vision ລາວຮັບຜິດຊອບໃນພະແນກການມີສ່ວນຮ່ວມຂອງສາທາລະນະທີ່ເບິ່ງແຍງສາມດ້ານຂອງວຽກງານ – ການສື່ສານ ການພົວພັນຂອງລັດຖະບານ ແລະການສົ່ງເສີມ.
 
ດ້ວຍຄຸນງາມຄວາມດີ ການສຶກສາດີ ແລະຜົນງານດີ ພວກເຮົາຂໍໃຫ້ອ້າຍທອງແດງ ແລະ ຄອບຄົວ ໂຊກດີ ມີແຕ່ຄວາມສຸກ ສຸກສົມຫວັງໃນສິ່ງທີ່ປາດຖະນາ ມີສຸຂະພາບແຂງແຮງ ອາຍຸໝັ້ນຂວັນຢືນແດ່ທ້ອນ..
ຜູ້ຕິດເຊື້ອກັບໂຄງການບັນເທົາທຸກ.

ຜູ້ຕິດເຊື້ອກັບໂຄງການບັນເທົາທຸກ.

ຮ່າງກາຍເຊິ່ງເປັນເໝືອນຮັງຂອງພະຍາດ ທຸກຄົນເກີດມາ ຈະຕ້ອງເປັນພະຍາດໃດໜຶ່ງ ບໍ່ມື້ໃດກໍມື້ໜຶ່ງ ບໍ່ແນ່ເຮົາອາດຈະມີພະຍາດ ຫຼື ເຊື້ອໂຣກໃດໜຶ່ງຢູ່ແລ້ວ ທີ່ເຮົາຍັງແຂງແຮງດີຢູ່ກໍເພາະອາໃສ ອາຫານ ອາກາດ ອາລົມ ທີ່ຊ່ວຍເປັນພູ້ມຄຸ້ມກັນທີ່ດີໃນຮ່າງກາຍ.
 
ສ່ວນຄົນທີ່ຕິດເຊື້ອເຮສໄອວີ ເຖິງຈະມີອາຫານ ອາກາດ ອາລົມທີ່ດີ ກໍຈະບໍ່ແຮງແຮງເທົ່າຄົນອື່ນ ເພາະເຊື້ອໄວຣັສທີ່ຝັ່ງຢູ່ ມັນຈະຄ່ອຍທຳຮ້າຍເມັດເລືອດຂາວ ທີ່່ເຮັດໜ້າທີ່ເປັນພູມຄຸ້ມກັນໃນຮ່າງກາຍ.
 
ດັ່ງນັ້ນ,ຄົນທີ່ມີເຊື້ອເຮສໄອວີຈຶ່ງຈຳເປັນຕ້ອງກິນຢາຕ້ານໃຫ້ກົງເວລາທຸກມື້ ແລະ ຕະຫຼອດຊີວິດ ເພື່ອກົດເຊື້ອໄວຣັສບໍ່ໃຫ້ຂະຍາຍຕົວ ຈົນປະລິນມານເຊື້ອເຮສໄອວີໃນກະແສ່ເລືອດຕ່ຳ (Viral Load) ຈຶ່ງຈະແຂງແຮງເໝືອນຄົນທົ່ວໄປ ແລະ ປາສະຈາກພະຍາດແຊກຊ້ອນອື່ນໆໄດ້.
 
ແຕ່ປັນຫາກໍຄືວ່າ ເຖິງບ້ານເຮົາຈະມີຢາກິນ ມີສະຖານທີ່ດູແລປິ່ນປົວ (ART) ແຕ່ກໍຍັງພົບຜູ້ຕິດເຊື້ອບາງຈຳພວກ ທີ່ພົວພັນກັບຢາເສບຕິດ ຂອງມື່ນເມົາ ເຮັດໃຫ້ປະມາດ ຂາດຄວາມເອົາໃຈໃສ່ໃນການກິນຢາ ແລະ ປັນຫາທາງເສດຖະກິດ ຄອບຄົວ ຄົນເຈັບຢູ່ຫ່າງໄກຊອກຫລີກ ຫຼື ຍ້າຍຖິ່ນຖານ ເຮັດໃຫ້ພົບຂໍ້ຍຸ້ງຍາກການໄປຕໍ່ຢາ.
 
ພວກເຮົາ ແລະ ອາສາສະມັກປະຈຳສູນ ARV ແລະ ART ພາຍໃຕ້ໂຄງການຊ່ວຍເຫຼືອໜຶ່ງ ຂອງ GFATM + C19 RM ທີ່ເລັ່ງເຫັນປັນຫານີ້ ຈຶ່ງໄດ້ລົງຕິດຕາມ ແລະ ສະໜັບສະໜູນອາສາສະມັກໄປສົ່ງຢາໃຫ້ເຖິງຄົນເຈັບດ້ວຍຕົວເອງ ເພື່ອໃຫ້ຄຳປຶກສາແບບໄກ້ສິດ ຈົນເຂົ້າໃຈສຸຂະພາບຈິດ ແລະ ຊີວິດການເປັນຢູ່ທີ່ແທ້ຈິງຂອງຄົນເຈັບ.
ວັນດູແລສຸຂະພາບ ເວລາມີປະຈຳເດືອນ ຄັ້ງທຳອິດຂອງ ສປປ.ລາວ

ວັນດູແລສຸຂະພາບ ເວລາມີປະຈຳເດືອນ ຄັ້ງທຳອິດຂອງ ສປປ.ລາວ

ວັນທີ 25 ພຶດສະພາ 2022 ສະມາຄົມເຄືອຂ່າຍຜູ້ຕິດເຊື້ອເຮສໄອວີ/ເອດ(APL+) ຮ່ວມກັບ ມູນນິທິຊ່ວຍເຫຼືອດູແລຜູ້ຕິດເຊື້ອເຮສໄອວີ/ເອດ ປະຈຳລາວ (AHF) ສູນຕ້ານເອດ ແລະ ພະຍາດຕິດຕໍ່ທາງເພດສຳພັນ (ພຕພ) ແລະ ມະຫາວິທະຍາໄລ ສຸພານຸວົງ ໄດ້ຈັດງານວັນດູແລສຸຂະພາບ ເວລາມີປະຈຳເດືອນຄັ້ງປະຖົມມະເລີກ ຢູ່ສະໂມສອນໃຫຍ່ ມະຫາວິທະຍາໄລ ສຸພານຸວົງ ແຂວງຫຼວງພະບາງ.
ເຊິ່ງງານໃນຄັ້ງນີ້ ໄດ້ຮັບການຮ່ວມມຶ ມາເປັນປະທານຂອງ ທ່ານ ຮອງສາສະດາຈານ ປທ. ວິໄຊ ຈັນສະຫວ່າງ ອະທິການບໍດີມະຫາວິທະຍາໄລ ສຸພານຸວົງ, ທ່ານ ດຣ.ບົວທອງ ສີມມະໂນວົງ ຮອງຫົວໜ້າສູນຕ້ານເອດ ແລະ ພຕພ, ທ່ານ ດຣ. ຈິນຕະນາ ສົມຄະເນ ຜູ້ປະສານງານໂຄງການຂອງ ມູນນິທິຊ່ວຍເຫຼືອດູແລຜູ້ຕິດເຊື້ອ (AHF) ແລະ ທ່ານ ຮອງປະທານ ສະມາຄົມເຄືອຂ່າຍຜູ້ຕິດເຊື້ອເຮສໄອວີ/ເອດ(APL+) ພ້ອມດ້ວຍ ພາກສ່ວນທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ ຄູ່ຮ່ວມງານ ຄູອາຈານ ນັກຮຽນ ນັກສຶກສາ ລວມ ຫຼາຍກວ່າ 500 ຄົນເຂົ້າຮ່ວມ.
ວັນດູແລສຸຂະພາບ ເວລາເປັນປະຈຳເດືອນ ສາກົນໄດ້ກຳໜົດໃຫ້ມີຂື້ນທຸກວັນທີ 28 ພຶດສະພາ ຂອງທຸກໆປີ ແລະ ງານນີ້ຖືວ່າເປັນວັນແຫ່ງການດູແລສຸຂະພາບສຳຫຼັບໄວຈະເລີນພັນ ເຊິ່ງເປັນຄັ້ງທຳອິດ ຂອງ ສປປ ລາວ ທີ່ສະມາຄົມ ມູນນິທິ ແລະ ມະຫາວິທະຍາໄລສຸພານຸວົງຮ່ວມກັນຈັດຂື້ນ ໂດຍທາງມູນນິທິກໍຄືເຈົ້າພາບ ຄາດວ່າຈະມີການຈັດກິດຈະກຳແບບນີ້ທຸກປີ ໃນຂອບເຂດທົ່ວທຸກແຂວງ ເພື່ອໃຫ້ນ້ອງ ນັກສຶກສາ ແລະ ໄວໜຸ່ມທັງເພດຊາຍ ເພດຍິງ ໄດ້ມີໂອກາດເຂົ້າເຖິງຂໍ້ມູນຂ່າວສານ ຜ້າອະນາໄມ ຖົງຢາງອະນາໄມໂດຍບໍ່ເສຍຄ່າ ແລະ ເພື່ອເປັນການແລກປ່ຽນຂໍ້ມູນຄວາມຮູ້ລະຫວ່າງໄວຫນຸ່ມຊາຍ-ຍິງ ເລື່ອງການປ້ອງກັນ ພະຍາດເຮສໄອວີເອດ ແລະ ພະຍາດຕິດຕໍ່ທາງເພດສຳພັນອື່ນໆ.
ທ່ານ ດຣ.ຈິນຕະນາ ກ່າວຕອນຫນຶ່ງວ່າ ປັດຈຸບັນນີ້ ທົ່ວໂລກມີແມ່ຍິງ ປະມານ 1,8 ຕື້ຄົນ ທີ່ບໍ່ສາມາດເຂົ້າເຖິງຜ້າອະນາໄມ ບາງປະເທດ ພົບກັບຄວາມຍຸ້ງຍາກໃນການເຂົ້າເຖິງຜ້າອະນາໄມ ແລະ ຄວມຍຸ້ງຍາກໃນການດຳລົງຊີວິດປະຈຳວັນ ໃນເວລາເປັນປະຈຳເດືອນ ເຂົາເຈົ້າຕ້ອງໄດ້ຂາດໂຮງຮຽນ ພັກການ ຫຼື ວ່າ ບໍ່ສາມາດເຮັດວຽກປົກກະຕິໄດ້ ນອກຈາກນັ້ນ ເຂົາຍັງໄດ້ຮັບການຈຳແນກລັງກຽດ ເພາະວັດທະນະທຳ ຄວາມເຊື່ອທີ່ແຕກຕ່າງ ວ່າການເປັນປະຈຳເດືອນເປັນສິ່ງທີ່ເປື້ອນເປີະ ຂີ້ດຽດ ແລະ ໜ້າລັງກຽດ ດັ່ງນັ້ນ ເພື່ອຢາກປັບປ່ຽນທັດສະນະຄະຕິກຸ່ມຄົນເຫຼົ່ານັ້ນ ໃຫ້ເຂົ້າໃຈທຳມະຊາດຂອງແມ່ຍິງ ແລະ ໃຫ້ການສະນັບສະໜູນແມ່ຍິງ ໃຫ້ເຂົາສາມາດດຳລົງຊີວິດໄດ້ເຫມືອນຄົນທົ່ວໄປ.
ໂດຍພາຍໃນງານທີ່ເຕັ້ມໄປດ້ວຍຜູ້ເຂົ້າຮ່ວມ ທາງທີມງານຈັດໃຫ້ມີກິດຈະກຳສຳຫຼັບນັກສຶກສາທັງພາຍໃນ ແລະ ພາຍນອກຫ້ອງປະຊຸມໃຫຍ່ ເຊິ່ງເປັນກິດຈະກຳເປີດກວ້າງບໍ່ແມ່ນແຕ່ພາຍໃນມະຫາໄລເທົ່ານັ້ນ ຄົນທາງນອກກໍສາມາດມາຮ່ວມໄດ້ ບໍ່ວ່າຈະເປັນບໍລິການກວດເລືອດຫາເຊື້ອເຮສໄອວີຟຣີຈາກຄະນະແພດຫມໍ ຮັບຜ້າອະນາໄມ ຖົງຢາງອະນາໄມຟຣີ ການຫຼິ້ນເກມຖາມ-ຕອບເພື່ອຊິງຂອງລາງວັນ ແລະ ກິດຈະກຳສົນທະນາແລກປ່ຽນໃຫ້ຄວາມຮູ້ທີ່ຫຼາກຫຼາຍກ່ຽວກັບ ສຸຂະອະນາໄມ ເວລາເປັນປະຈຳເດືອນ ການປ້ອງກັນເຮສໄອວີ ແລະ ພະຍາດຕິດຕໍ່ທາງເພດສຳພັນອື່ນໆ.
ນາງ ມິຕະດາ ໜຶ່ງໃນຜູ້ເຂົ້າຮ່ວມ ໄດ້ກ່າວກັບທີມງານວ່າ ໃນມື້ນີ້ໄດ້ຮັບຄວາມຮູ້ຫຼາຍຢ່າງ ຈາກທີມງານ ທີ່ມາໃຫ້ຄວາມຮູ້ ເລື່ອງພະຍາດຕິດຕໍ່ທາງເພດສຳພັນ ວິທີການປ້ອງກັນ ແລະ ຄວາມຮູ້ໃນດ້ານການມີປະຈຳເດືອນຂອງເພດຍິງ ແລະ ໄດ້ມາປັບທັດສະນະຄະຕິຂອງຕົວເອງວ່າ ການມີປະຈຳເດືອນ ແລະ ພະຍາດຕິດຕໍ່ທາງເພດສຳພັນ ກໍຄື ໂຣກເອດ ວ່າມັນບໍ່ໄດ້ເປັນທີ່ໜ້າລັງກຽດຂະນາດນັ້ນ. ເພາະວ່າປັດຈຸປັນນີ້ສັງຄົມເຮົາເປີດກວ້າງ ແລະ ໂຣກເອດກໍສາມາດຮັກສາໄດ້ ແລະ ສາມາດຢູ່ຮ່ວມກັນແບບປົກກະຕິໄດ້.
ຖ້າເຮົາເຂົ້າໃຈ ເຮສໄອວີ ອາດບໍ່ໄດ້ເປັນຕາຢ້ານຢ່າງທີ່ທ່ານຄິດ

ຖ້າເຮົາເຂົ້າໃຈ ເຮສໄອວີ ອາດບໍ່ໄດ້ເປັນຕາຢ້ານຢ່າງທີ່ທ່ານຄິດ

ຄັ້ງທຳອິດ ແມ່ນຫຍັງກໍເບິ່ງຄືວ່າຕື່ນເຕັ້ນ ແລະ ໜ້າຢ້ານກົວຫຼາຍເມື່ອໄດ້ຍິນ ໂດຍສະເພາະ ພະຍາດຮ້າຍ ຄື ໂຄວິດ-19 ເຄີຍເຮັດໃຫ້ຄົນຢ້ານ ວິຕົກກັງວົນ ເພາະຄວາມບໍ່ຮູ້ ບໍ່ມີເຄື່ອງມື ແລະ ວິທີການປ້ອງກັນທີ່ດີ. ແລະ ເຮສໄອວີ/ເອດກໍຄົງບໍ່ຕ່າງກັນ ເປັນເຊື້ອພະຍາດຕິດຕໍ່ທີ່ເຄີຍໂດງດັ່ງ ເຮັດໃຫ້ຄົນທົ່ວໂລກຢ້ານກົວ ວິຕົກກັງວົນ ແຕ່ມາ ບັດນີ້ ຫຼາຍຄົນໄດ້ຮຽນຮູ້ ແລະ ເຂົ້າໃຈຫຼາຍຂື້ນ ວ່າມັນແມ່ນຫຍັງ ມີເສັ້ນທາງການຕິດຕໍ່ຈາກພຶດຕິກຳແນວໃດແດ່ ຮູ້ເຖິງວິທີການປ້ອງກັນຄວາມສ່ຽງ ປະກອບກັບປະສິດທິພາບຂອງຢາ ສາມາດຫຼຸດຜ່ອນການຕິດຕໍ່ໄດ້ ມັນຈິ່ງບໍ່ເປັນຕາຢ້ານຢ່າງທີ່ທ່ານຄິດ. ແຕ່ທຸກຄົນຢ່າລືມວ່າ ເຊື້ອໄວຣັສ ແລະ ພະຍາດຕິດຕໍ່ນີ້ຍັງມີຢູ່ ແລະ ພ້ອມທີ່ຈະກຳເລີບຂື້ນອີກ ວິທີການທີ່ດີ ຄື ເຮົາຕ້ອງຮູ້ຈັກຮັກສາສຸຂະພາບ ໃຊ້ຊີວິດບໍ່ປະມາດ ແລະ ຮູ້ຈັກການປ້ອງກັນ ແບບນີ້ເຮົາກໍຈະຫ່າງໄກ ຈາກເຮສໄອວີ/ເອດແລ້ວ.
ດາວອນ ອຸທໄທວົງ ອາສາສະໝັກດີເດັ່ນ ຜູ້ມີຄວາມໜັກແໜ້ນ ແລະ ໃຈດີ

ດາວອນ ອຸທໄທວົງ ອາສາສະໝັກດີເດັ່ນ ຜູ້ມີຄວາມໜັກແໜ້ນ ແລະ ໃຈດີ

ໜຶ່ງໃນອາສາສະມັກດີເດັ່ນຂອງ APL+ ຜູ້ມີຈິດໃຈໜັກແໜ້ນ ເປັນມິດ ແລະ ອາສາເພື່ອປະໂຫຍດສຸກຂອງປະຊາຊົນ ແລະ ສັງຄົມເປັນຫຼັກ ທີ່ຜ່ານມາຊີວິດເພີ່ນຜ່ານຜ່າຫຍັງມາ ເປັນອາສາເຮັດຫຍັງແດ່ ແລະ ແມ່ນຫຍັງເປັນຫົວໃຈສຳຄັນເຮັດໃຫ້ເພີ່ນຍຶດໝັ້້ນວຽກອາສາສະມັກນີ້.

ດາວອນ ອຸໄທວົງ ເລົ່າໃຫ້ພວກເຮົາຟັງວ່າ ປະຈຸບັນ ເປັນອາສາສະມັກ ຜູ້ໃຫ້ຄຳປຶກສາ ຢູ່ໂຮງໝໍແຂວງຫຼວງພະບາງ ແຕ່ກ່ອນພົບຄວາມຫຍຸ້ງຍາກຫຼາຍ ຮຽນກໍບໍ່ທັນຈົບ ເປັນພາລະໃຫ້ຄອບຄົວ ດີແຕ່ເພີ່ນບໍ່ຖີ້ມ ແລະ ໂຊກດີໃນປີ 2009 ທາງໂຮງໝໍ ແລະ ຜູ້ໃຫ້ທຶນເພີ່ນໃຫ້ໂອກາດມາເປັນອາສາສະມັກຢູ່ໂຮງໝໍ ພໍໄດ້ເຮັດວຽກເສດຖະກິດຄອບຄົວກໍຄ່ອຍໆດີຂື້ນ ສາມາດລ້ຽງຕົວເອງ ຄອບຄົວໄດ້ ນ້ອຍຫນຶ່ງ ເຖິງບໍ່ຫຼາຍ.

ຖາມວ່າ ຈຳເປັນບໍ່ຕ້ອງມີອາສາສະມັກໃນວຽກງານໂຕນີ້ ຄື ເຮົາເຮັດວຽກ ເປັນແບບຢ່າງເພື່ອຄົນເຈັບ ໃນການກິນຢາ ການດູແລຕົວເອງ ການຢູ່ ການກິນ ເຮັດແນວໃດຄົນເຈັບເຮົາຊິມີສຸຂະພາບກາຍ ແລະ ຈິດໃຈແຂງແຮງ ສາມາດປ່ຽນຄວາມຄິດ ແລະ ຍົກສູງຈິດຂອງເຂົາເຈົ້າ ຄືເຮົາເປັນຢູ່ຕອນນີ້ໄດ້ ຈາກທີ່ເຮົາເຄີຍຢູ່ຈຸດນັ້ນມາ ເຮົາເຂົ້າໃຈດີວ່າມັນຍາກຫຼາຍ ອີກຢ່າງໜຶ່ງ ເຮົາໄດ້ທັງເຮັດວຽກ ໄດ້ຊ່ວຍເຫຼືອຜູ້ທີ່ທຸກຍາກ ມັນກໍໄດ້ອິ່ມບຸນໄປນຳ.

ແລະ ວຽກຂອງເຮົາ ກໍມີຫຼາຍຢ່າງຕ້ອງເຮັດຊ່ວຍທ່ານໝໍໃນແຕ່ລະມື ຕ້ອງໄດ້ຮ່າງເອກກະສານນັດຄົນເຈັບ ຖ້າຄົນເຈັບບໍ່ມາກໍຕ້ອງໄດ້ໂທຫາກ່ອນຫຼວງຫນ້າ ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ຄົນເຈັບລືມ ແລະ ຢ້ານເຂົາບໍ່ມາ ຫຼັງຈາກຄົນເຈັບມາແລ້ວ ເຮົາກໍຕ້ອງໄດ້ໃຫ້ຄຳປຶກສາ ປະເມີນເມັດຢາ ເລື່ອງການກິນຢາ ການປ້ອງກັນ ການວາງແຜນຄອບຄົວ ບາງກໍລະນີ ທີ່ເອົາກັນໃຫມ່ ບໍ່ທັນມີລູກ ຢາກໄດ້ລູກ ແລະ ລາຍງານປະຈຳເດືອນໃຫ້ກອງເລຂາຕ້ານເອດ ສະຫຼຸບການໃຫ້ຄຳປຶກສາຂອງແຕ່ລະເດືອນ ແລະ ແຕ່ລະມື້ຄົນເຈັບມາເຮົາກໍໄດ້ບັນທຶກລົງໃສ່ປື້ມຕິດຕາມຄົນເຈົບ ແລ້ວມາສະຫຼຸບເປັນເດືອນ ເຮົາໄດ້ຕິດຕາມຄົນເຈັບຂາດນັດ ກໍຕ້ອງໄດ້ຈົດໃສ່ປື້ມຂາດນັດ ແລ້ວຫຼັງຈາກນັ້ນກໍຕ້ອງໄດ້ໂທຕາມເຂົາເຈົ້າວ່າ ມື້ຕໍ່ໄປເຂົາຈະມາມື້ໃດ ເດືອນໃດ.

ແລະ ຊ່ວຍວຽກງານສະມາຄົມເຄື່ອຂ່າຍ…(APL+) ເປັນວຽກໂຄສະນາ ຊ່ວຍເດັກອະນາຖາ ແລະ ຄົນເຈັບຕົກອັບ ເຮົາຈະເປັນຜູ້ຊອກຫາຕົວເລກນີ້ໃຫ້ກອງເລຂາ ແລະ ເວລາເຈາະເລືອດກໍແມ່ນອາສາສະມັກ ເປັນຜູ້ແລ່ນ ເພາະວ່າ ໜ່ວຍງານ ກັບຫ້ອງແລັບຢູ່ໄກກັນ ແຕ່ກີ້ມີແຕ່ເຮົາຜູ້ດຽວ ຍາກຫຼາຍ ແຕ່ດຽວນີ້ ໄຄແດ່ ມີອາສາສະມັກ 2 ຄົນມາຊ່ວຍກັນ ເລື່ອງວຽກຕົວນີ້.

ຮູ້ສຶກດີໃຈ ພາກພູມໃຈ ທີ່ເປັນອາສາສະມັກຍິງຄົນໜຶ່ງ ໄດ້ມີໂອກາດພັດທະນາຄວາມຮູ້ ຄວາມສາມາດ ແລະ ໄດ້ຮຽນຮູ້ຫຼາຍສິ່ງຫຼາຍຢ່າງຈາກທ່ານໝໍ ແລະ ເພື່ອນໃນກຸ່ມຈາກການເຮັດກິດຈະກຳໃນຫຼາຍໆໂຄງການຕະຫຼອດໄລຍະທີ່ຜ່ານມາ.ຕ້ອງຂອບໃຈ APL+ ແລະ ຜູ້ໃຫ້ທຶນ ຈາກໃຈຈິງແທ້ໆ.