ການຕໍ່ສູ້ກັບເຊື້ອເຮສໄອວີຂອງນາງນ້ອຍ

by | ​ພ.ຈ. 18, 2022 | ເລື່ອງເຫຼົ່າ Our story | 0 comments

ນາງນ້ອຍ (ຊື່ຫຼີ້ນ) ອາຍຸ 13 ປີ ມີຊີວິດຢູ່ກັບເຊື້ອເຮສໄອວີ. ນາງອາໄສຢູ່ບ້ານແຫ່ງໜື່ງບໍ່ໄກຈາກສູນປິ່ນປົວຂອງແຂວງຫຼວງນໍ້າທາປານໃດ. ຕອນອາຍຸໄດ້ 4 ເດືອນນາງເລີ່ມມີປັນຫາສຸຂະພາບ ອາຍຸ 6 ເດືອນ ພົບວ່າຕິດເຊື້ອເຮສໄອວີ.
ແມ່ທອງຄຳ(ຊື່ສົມມຸດ) ຫົວຫນ້າກຸ່ມຊ່ວຍເຫຼືອດດູແລຕົນເອງ ຫຼື ອາສາສະໝັກຕົວຫຼັກທີ່ດຳລົງຊີວິດຢູ່ກັບເຊື້ອເຮສໄອວີ ເຮັດວຽກຢູ່ຈຸດຈ່າຍຢາຊ່ວຍທ່ານໝໍ ແລະ ຍັງເປັນຜູ້ໃຫ້ຄຳປຶກສາ ຊ່ວຍເຫຼືອດູແລຜູ້ຕິດເຊື້ອເຮສໄອວີປະຈຳໂຮງໝໍແຂວງຫຼວງນ້ຳທາ ກ່າວວ່າ “ຖ້າບໍ່ມີທ່ານໝໍຜູ້ຊຽວຊານເລື່ອງພະຍາດເອດ ຈາກໂຄງການແພດໄຮ້ພົມແດນຂອງປະເທດໄທ ພວກເຮົາຄົງຈະບໍ່ເຫັນນາງນ້ອຍເຕີບໃຫຍ່ເປັນໄລລຸ້ນໄດ້.
ຕອນນັ້ນ ທ່ານໝໍຊຽວຊານພະຍາດເອດໄດ້ແນະນຳໃຫ້ທ່ານໝໍຄົນລາວປິ່ນປົວອາການຕິດເຊື້ອຂອງນາງທັນທີ່ ເຖິງແມ່ນວ່າ ຜົນກວດຈະຍັງເປັນລົບກໍຕາມ.ສອງເດືອນຕໍ່ມານາງໄດ້ເຂົ້າກວດອິີກເທື່ອໜຶ່ງຈຶ່ງພົບວ່າຕິດເຊື້ອເຮສໄອວີ ເໝືອນແມ່ຂອງນາງ.
ຈັ່ງແມ່ນຫນ້າເສົ້າໃຈ. ແມ່ຂອງນາງນ້ອຍຢ່າຮ້າງກັບຜົວ ແລ້ວກັບໄປຢູ່ບ້ານເກີດຢູ່ແຂວງອຸດົມໄຊ, ປະນາງໄວ້ກັບພໍ່ ຕອນທີີ່ນາງອາຍຸໄດ້ພຽງສອງປີ ແລ້ວ ສອງປີ ຫຼັງຈາກນັ້ນແມ່ຂອງນາງກໍເສຍຊີວິດລົງເພາະພະຍາດເອດ.
ຊີວິດໄວລຸ້ນຂອງນາງນ້ອຍປະເຊີນກັບຄວາມທ້າທາຍຫຼາຍຢ່າງ. ຕອນນັ້ນ ພໍ່ນາງຄົງຄິດວ່າໄດ້ດູແລເອົາໃຈໃສ່ລູກສາວຂອງລາວດີພໍ ໂດຍການຊ່ວຍເຫຼືອ ແລະ ໃຫ້ໂອກາດລູກໄດ້ຮຽນໜັງສຶໃນລະດັບທີ່ສູງກວ່າປະຖົມສຶກສາ. ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ນາງບໍ່ໄດ້ເຕີບໃຫຍ່ຢູ່ໃນສະພາບແວດລ້ອມທີ່ເອື້ອອຳນວຍ. ເນື່ອງຈາກທັງພໍ່ ແລະ ພໍ່ຕູ້ຂອງນາງຕິດຢາເສບຕິດ ຜູ້ເປັນພໍ່ບໍ່ມີອາຊີບທີ່ແນ່ນອນ ແຖມຍັງຄ້າຂາຍ ແລະ ເສບຢາເສບຕິດ ສຸດທ້າຍກໍລົງເອີຍຊີວິດດ້ວຍການຕິດຄຸກ.
ຕອນນີ້ນາງນ້ອຍອາໄສຢູ່ກັບພໍ່ຕູ້ທີ່ບໍ່ມີອາຊີບທີ່ແນ່ນອນເຫມືອນກັນ ຫາເຮັດວຽກຮັບຈ້າງບ່ອນຫັ້ນບ່ອນນີ້ ແລະ ເນື່ອງຈາກພໍ່ຕູ້ກໍຕິດຢາ ນາງຈຶ່ງບໍ່ໄດ້ຮັບການດູແລເອົາໃຈໃສດີຕະຫຼອດ, ນາງນ້ອຍກ່າວພ້ອມທັງນໍ້າຕາທີ່ໄຫຼອາບຫນ້າວ່າ: “ບາງເທື່ອຂ້ອຍບໍ່ມີຮອດເຂົ້າກີນ. ຂ້ອຍຕ້ອງດຳລົງຊີວິດຢູ່ໂດຍການອົດອາຫານຮອດສອງມື້ ດື່ມແຕ່ນ້ຳເພື່ອປະທັງຊີວິດ.” ຈັ່ງແມ່ນໂຊກຮ້າຍ ເຄືອຂາຍສະວັດດີການທາງສັງຄົມພາຍໃນປະເທດກໍຍັງຢູ່ໄລະຍະເລີ່ມຕົ້ນ ຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ທາງການແຂວງບໍ່ສາມາດຈັດການປັນຫາເດັກກຳພ້າໄດ້.
ຈາກການປະເຊີນໜ້າກັບປັນຫາຂອງນາງ ເຊິ່ງເປັນເວລາ 5 ປີແລ້ວ ທີ່ນາງໄດ້ຮັບການສະໜັບສະໜູນ ຈາກສະມາຄົມເຄືອຂ່າຍຜູ້ເຊື້ອເຮສໄອວີເອດ (APL+) ເຊິ່ງເປັນທຶນຊ່ວຍເຫຼືອຂະນາດນ້ອຍຈາກກອງທຶນໂລກເພື່ອເດັກນ້ອຍກຳພ້າທຸກຍາກອະນາຖາ. ປະຈຸບັນນີ້ ນາງກຳລັງສຶກສາຢູ່ໂຮງຮຽນມັດທະຍົມຕອນຕົ້ນປີທີໜຶ່ງ. ນາງເກັ່ງພາສາລາວຫຼາຍ ແລະ ເປັນຍັງວິຊາທີ່ນາງມັກ.
ແມ່ທອງຄຳ ເວົ້າວ່າ “ນາງນ້ອຍໄດ້ຮັບເງິນຊ່ວຍເຫຼືອຈາກໂຄງການ ຈາກທາງ ສຄອ\APL+ 200,000 ກີບ ຫຼື ປະມານ 12 ໂດລາທຸກໆສາມເດືອນ. ເງິນທັງໝົດໃຊ້ຊື້ອຸປະກອນການສຶກສາ, ເຄື່ອງນຸ່ງໄປໂຮງຮຽນ ແລະ ບາງເທື່ອກໍຊື້ເຂົ້າສານ, ສະບູ, ເຄື່ອງໃຊ້ສ່ວນຕົວ ແລະ ອື່ນໆ. ແມ່ທອງຄຳກ່າວວ່າ: 200,000 ກີບ ຕໍ່ສາມເດືອນແມ່ນບໍ່ພຽງພໍ. ບາງເທື່ອ ຂ້ອຍຈຶ່ງເອົາເຂົ້າ, ເຄື່ອງມືສອງ ແລະ ເງີນໃຫ້ອີກ ເມື່ອນາງມາຂໍຄວາມຊ່ວຍເຫຼື່ອຮອດເຮືອນ”.
ແມ່ທອງຄຳມີຄວາມເປັນຫ່ວງນຳນາງນ້ອຍ ທີ່ເລີ່ມໃຫຍ່ເປັນສາວແລ້ວ ຍັງອາໄສຢູ່ກັບພໍ່ຕູ້ທີ່ຕິດຢາ. ດັ່ງນັ້ນ, APL+ ຈຶ່ງໄດ້ປະສານງານກັບພະແນກສຶກສາທິການແຂວງ ຊ່ວຍນາງເຂົ້າໂຮງຮຽນສາມັນກິນນອນຊົນເຜົ່າໄດ້ສຳເລັດ. ແນວໃດກໍຕາມ,ໃນປີນີ້ APL+ ຈະຕ້ອງຈ່າຍຄ່າເທີມໂດຍໃຊ້ເງິນຊ່ວຍເຫຼືອຈາກກອງທຶນໂລກເນື່ອງຈາກສົກຮຽນໃຫມ່ເລີ່ມເປີດແລ້ວ ແຕ່ພວກເຮົາບໍ່ມີທຶນຊ່ວຍເຫຼືອໃດເຫຼືອຢູ່. ໂຊກດີແດ່ ປີຫນ້າ ນາງຈະໄດ້ຮັບທຶນການສຶກສາໜຶ່ງ…APL+ ດີໃຈຫຼາຍ ທີ່ທຶນການສຶກສານີ້ຈະຊ່ວຍໃຫ້ນາງສຳເລັດຊັ້ນມັດທະຍົມສຶກສາຕອນຕົ້ນໄດ້
ເຖິງການສຶກສາຂອງນາງຈະໄດ້ຮັບການເບິ່ງແຍງ ປັດຈຸູບັນ APL+ ແລະ ທ່ານໝໍຍັງໄດ້ເອົາໃຈໃສ່ກັບປັນຫາສຸຂະພາບຂອງນາງ. ເບິ່ງຈາກພາຍນອກ ນາງກໍຄືກັບສາວນ້ອຍໄວລຸ້ນທົ່ວໄປ ແຕ່ທ່ານໝໍຈະເປັນຫ່ວງເພາະລະດັບເຊື້ອໄວຣັສໃນເລືອດທີ່ສູງ. ໝໍກ່າວວ່າເຊື້ອໄວຣັສກຳລັງຂະຫຍາຍຕົວ ຄວາມເອົາໃຈໃສ ດູແລຮັກສາຂອງນາງກໍບໍ່ຄ່ອຍດີປານໃດ. ເພື່ອປ້ອງກັນລະດັບເຊື້ອໄວຣັສໃຫ້ຫລຸດລົງ ນາງອາດຈະຕ້ອງເລີ່ມເຂົ້າຮັບການປິ່ນປົວຂັ້ນທີສອງໄວໆນີ້
ທ່ານໝໍທຸກຄົນ ພະຍາຍາມຢ່າງດີທີ່ສຸດ ເພື່ອຊ່ວຍນາງເອົາຊະນະສົງຄາມການຕໍ່ສູ້ກັບເຊື້ອເຮສໄອວີ ເໝືອນທີ່ນາງຕໍ່ສູ້ວິກິດສຸຂະພາບນີ້. ສ່ວນ APL+ ກໍຍັງສືບຕໍ່ເຮັດວຽກຢ່າງໃກ້ຊິດກັບບັນດາທ່ານໝໍເພື່ອຊ່ວຍນາງຜ່ານຜ່າທຸກໆປັນຫາທີ່ນາງກຳລັງປະເຊີນຕະຫລອດຊີວິດໄວຫນຸ່ມ.
__________________________________________
Noy’s battle against HIV
13 years old Noy (nickname) is living with HIV. She lives in a village not far from the Antiretroviral Treatment (ART) clinic of Luang Namtha province. Noy was only 4 months old when she started to have health problems and at six months she was diagnosed with HIV.
“If there was no AIDS specialist from the Doctors Without Borders of Thailand, we will not see Noy grow up to be a teen,” said Thongkham, the Provincial Self-Help Group Leader/volunteer living with HIV working at the ART site. At that time, the AIDS specialist advised the Lao doctors to treat Noy immediately for HIV – even though her result was negative. Two months later she was tested again and Noy was diagnosed with HIV – like her parent.
Sadly, Noy’s mother separated from her husband and returned to her hometown in Oudomxay province, leaving the two-year-old toddler with her father. Two years later Noy’s mother died from AIDS.
Noy continues to face many challenges in her young life. Noy’s father thought he was taking adequate care of his young daughter by giving her a chance to study beyond compulsory primary education. However, Noy is growing up in an unfavorable environment as both her father and grandfather are amphetamine addicts. Noy’s father has no permanent job, uses and sells drugs, and ended up in prison.
Noy is now living with her grandfather who is doing odd jobs here and there. Due to his drug addiction, Noy is not always his primary concern. “I sometimes have no food to eat. I had to go without food for two days with only water to keep me going” said Noy with tears in her eyes. Unfortunately, the social safety net in the country is still in the infancy stage which is why the province is not able to address the issues confronting orphan children.
Due to the challenges Noy is facing, she has been receiving support from the Association for People living with HIV (APL+) for the past 5 years through a small grant for orphans supported by the Global
Fund. Noy is now studying in her first year at a lower secondary school. She is good at the Lao language which is also her favorite subject.
She gets 200,000 kips or about US$12 every three months from APL+. The amount is used to buy education materials, school uniforms, and sometimes to buy rice, soap, personal hygiene materials, etc. “200,000 kips per three months is not enough. This is why I always give her some rice, second-hand clothes, and additional cash when Noy comes to my house asking for help” said Thongkham.
Thongkham was concerned for Noy – a teenager living with her grandfather who is addicted to amphetamine. Hence, APL+ coordinated with the Provincial Education Department and successfully got her into the Ethical Boarding School. However, this year APL+ will have to pay for her schooling using the Global Fund
grant as the academic year has already started and there was no scholarship left. Luckily, next year she will get one. APL+ is happy for Noy as this will ensure she has the opportunity to complete her
secondary education.
With her education taken care of, APL+ and the doctors are now more concerned about her health. From her appearance, Noy looks like a normal teenager but doctors are worried about her high viral load. The doctors said that the virus is growing and her treatment is not working well. To suppress her viral load, she may need to start the second ART regime soon. The doctors are trying to help Noy win the war against HIV as she battles with this health crisis. APL+ is also working closely with the doctors to help Noy overcomes the many hurdles she is facing in her young life.
________________________
ຕິດຕາມເລື່ອງລາວ,ສາລະຄວາມຮູ້, ຂ່າວກິດຈະກຳ ເພີ່ມເຕີມໄດ້ທີ
Follow us more at : APLPlusLaos
Website : www.aidlao.org

See more posts…